Gazteontzako lan eskubideen gida

Ernai, LAB

(cas) LEER Guía de derechos laborales para jóvenes

Bi erakundeek “Gazteontzako lan eskubideen gida” aurkeztu dute gaur komunikabideen aurrean.

Ainhoa Etxaidek bi antolakundeen arteko aliantza kokatu du, Maiatzaren Lehenaren testuinguruan aurkeztu zena.

Aliantza honen helburuak honakoak lirateke. Batetik, langile eta gazte mugimenduen indarrak batu egoera aldatzeko borroka indartzeko. Konpartitzen dugun oinarri sendoena hori da: egoera hau ez dugu onartzen, ez dugu egoeraren aurrean gobernuek egiten ari direna onartzen eta ez dugu egiten dutena errespetatuko, egiten dutenaren kontra borrokatuko dugu egoera aldatu dezagun.

Bigarrenik, Ernai eta LABen arteko lankidetza antolatu borroka eskaintza eraginkor eta egoki bat egiteko. Maiatzaren lehenetik hona horretan ibili gara. Elkarlan eremuak zehazten, borrokan bat egiteko bideak arakatzen, bakoitzak bere eremuan borrokatzeko barne lanak egiten.

Aliantzaren emaitza da “Gazteontzako lan eskubideen gida”, bereziki kezkatzen gaituelako euskal gazteriaren egoera lan munduari dagokionez.

Etxaideren esanetan, gazteek beren aldea bete dute, inoizko gazteriarekin trebatuena eta prestatuena dugu. Eskaintzen zaien bakarra prekarietatea da eta bazterketa soziala da.

Ikasketak bukatuta gazteak ez dute eskubiderik eta ez dute eskubideak sortzeko aukerarik. Hiru aukera dituzte, familiari lotuta jarraitu, kanpora alde egin edo bazterketa soziala. Aurrekoaren ondorioz, kasurik onenean, guztiz prekarioa den enplegu bat onartzera behartuta daude. Gogoratzekoa da gazteen arteko langabezia %40tik gorakoa dela.

Etxaidek aipatu du bizi proiektu duin eta autonomo bat eraikitzeko eskubidea ukatzen zaiela gazteei. Hori da gaurko sistemaren errealitatea, egungo gobernuen politika bakarra gazteriari begira.

Egoera guztiz aldatuko litzateke gazteak lan munduan modu duin batean sartzeko aukera izango balute. Baina lan merkatuan sartzeko aukera lapurtu egiten zaie hartzen diren neurriekin: jubilazioak atzeratzea, enplegua sortzeko neurririk ez hartzea, gazteak kontratatzeko bide egokirik ez ezartzea eta gazteen kontratazioa lagunduko duten benetako bideak antolatzea.

Lan mundura sartzeko bideak guztiz prekarioak dira neurri handi batean; praktika kontratuak, krisi honetan nagusitzen ari diren kontratu partzialak… Norabide honetan nabarmentzekoa da instituzioen utzikeria. Adibidez, Eusko Jaurlaritzak orduan 3 euroko soldatak aurreikusten ditu bere gazteentzako planean.

Gazteak lan mundura nola sartzen diren erreparatuz egin da gida. LABen arabera sarbide duinen alde borrokatu behar dugu, gazteei euren burua defendatzeko eta euren eskubideen alde borrokatzeko tresnak ziurtatu behar dizkiegu.

Etxaideren arabera, ezin dugu errealitate honen aurrean beste alde batera begiratu eta LABen aldetik norabide hirukoitzeko lerroa finkatuko dugu. Lehenik, gazteak antola daitezen eta borroka dezaten laguntzea. Bigarrenik, borrokak bateratzea. Eta hirugarrenik, gazteen lan eskubideen aldeko borroka sindikala indartzea.

Gidak hiru norabidetan aurrera egiteko balio duela esanez amaitu du bere interbentziao Etxaidek. Egoeraren ezagutzea eta egoerari aurre egiteko tresna egin da gazteek borroka hau antolatu dezaten. Bestetik, gazteak lan merkatuan sartzeko dauden bide ankerrak gure indarrak batuz salatu eta borrokatuko dituen lerrorako tresna da. Hirugarrenik, lan munduan egoera hauek borrokatzeko konpromiso sindikalak hartuko ditugu: praktiken jarraipena, negoziazio kolektiboan klausula zorrotzagoak, egoera zehatzen salaketa…

Jarraian, Ernaiko bozeramaile Irati Sienrak hartu du hitza eta gidaren arrazoiak azalduz hasi du bere interbentzioa. Alde batetik, urrats berria da LAB eta Ernairen arteko aliantzan.

Gazteak lan merkatuan bakarrik daudela sinestarazi nahi dietela aipatu du, eskubide eta informazio gabe. Hasi berriak direnaren aitzakiapean esplotatu egin nahi dituztela. Gazteek bizi duten prekarietate basatia ez da kasualitatea. Bestetik, lan merkatu harremanak eraldatu nahi ditugunok, egoera zein den jakin eta borrokatu behar dugu (ditugun eskubideak eta eduki beharko genituzkenak). Gidak gazteria eta borroka sindikalaren arteko ekinbidea eta gazteria eta sindikatuen arteko harremana estutzen ditu.

Gida hau gazteen lan eskubideak zeintzuk diren ezagutzeko tresna da, gazte langileen atomizazioa gaindituz. Kapitalaren aurrean eta eskubideekin aberasten direnen aurrean antolatzeko beharra azalerazten du. Eskubideen murrizketa eta ukazioa etengabe ematen dela agerian uzteko tresna bezala kokatu du gida. Bestalde, inposatutako prekarietatearen aurrean gazteek burujabetza behar dutela aldarrikatzeko tresna da.

Gidaren edukiei dagokionez, kontuan hartu behar da borrokarako tresna bat dela. Informazioa emateaz gain praktikara begira tresna da, antolakuntza eta borrokarako tresna. Lau ataletan dago banatuta:

- Lan merkatuan sartu aurretik kontuan hartzekoak. Hemen gazteen lan bila daudenean kontuan izan beharrekoak jasotzen ditu, ABLEak zertarako diren, bekadun moduan dituzten eskubideak…

– Lan kontratuaren inguruko zehaztapenak. Dauden kontratu motak, bakoitzaren ezaugarriak…

– Behin kontratua sinatuta, kontuan hartzekoak. Nomina, lan osasuna, hitzarmen kolektiboak…

– Lan kontratuen amaiera. Kaleratzearen aurrean zer egin, nora jo…

Aurrera begirakoak ere izan ditu mintzagai Irati Sienrak. Gidaren zabalpena izango da aurrena. 12.000 ale argitaratuko dituzte. Zabalpenerako, hiru eremu identifikatu dituzte. Lehenik eta behin, hezkuntza, unibertsitate eta lanbide heziketako zentruak. Bertako gazteak dira gero lan merkatuan erarik prekarioenean sartuko direnak. Hitzaldi eta tailerrak antolatuko dituzte. Bigarrenik, kalea, gazteen borroka espazio naturala ere badelako. Herri eta eskualdeetan ere zabalpenerako ekimenak burutuko dituztela adierazi du. Eta hirugarrenik, enpresetan.

Zabalpenaz gain, aurrera begira ildo mobilizatzaile bati ekiteko asmoa dutela adierazi dute, gazteen eskubideen defentsan, eskubideak ezagutzetik borrokatzera igarotzeko.

LEER Guía de derechos laborales para jóvenes  (pdf)

IRAKURRI Gazteontzako lan eskubideen gida (pdf)

...irakurrri

guk LABekin bat!!!

...irakurrri

LAB, gure sindikatua

Egoera politiko, ekonomiko eta sozialak bultzatuta Euskal Herrian bizi dugun errealitatearen aurrean sindikatuari sortzen zaizkion erronkak azaldu eta haiei aurre egiteko langileok elkarrekin LABen borrokatzeak duen garrantzia azpimarratzen duen bideoa.

Hauteskunde sindikalen epealdi garrantzitsuenean sartzera goaz eta sindikatua bertatik indarberritua ateratzeak langileok eta euskal herritarrok aldarrikatzen dugun aldaketaren bidean urratsak emateko aukerak biderkatuko ditu. Eta horregatik, Guk LABekin batera egin nahi dugu bidea.

...irakurrri

Euskal Herrian finantza-sistema Publiko baten aldeko mobilizazioa Donostian

“Euskal Herrian finantza sistema publikoa, Kutxak-Kutxabank pribatizaziorik ez” plataformak deituta gaur Kutxabanken pribatizazioaren kontrako mobilizazioa burutzen ari da Donostiako Andia kalean.

Gaur Kutxako batzarrak Kutxa banku-fundazio bihurtzeko erabakia hartuko du, EAJ, PP, PSE eta CCOOen aldeko botoarekin. Eraldatze honekin Kutxen gaineko kontrol publiko eta soziala erabat galduko da, eta Kutxabank guztiz pribatizatzeko eta akzioak kapital pribatuari saltzeko bidea hasiko da. 11:00etan akanpada batetik ekimenari hasiera eman zaio, 12:00etan prentsaurrekoa izan da eta 15:00etarako kazerolada deitu da.

“Euskal Herrian finantza sistema publikoa, Kutxak-Kutxabank pribatizaziorik ez” plataformaren irakurketa

Euskal Herrian finantza-sistema Publikoa

Kutxak-Kutxabank pribatizaziorik ez

“Euskal Herrian finantza sistema publikoa, Kutxak-Kutxabank pribatizaziorik ez” plataformak dei egiten die Euskal Kutxak-Kutxabanken bankarizazio eta prekarizazioak kaltetutako sektore guztiei urriaren 24rako antolatu duen akanpada eta kontzentrazio zaratatsuan modu aktiboan parte hartzera. Donostiako Andiak kalean burutuko da akanpada, goizeko 10etatik aurrera eta kontzentrazioa, arratsaldeko hiruretatik aurrera.
Urriaren 24an batzarrak erabakiko du Kutxa banku-fundazio bihurtzea, EAJ, PP, PSE eta CCOOen aldeko botoarekin. Eraldatze honekin Kutxen gaineko kontrol publiko eta soziala erabat galduko da, eta Kutxabank guztiz pribatizatzeko eta akzioak kapital pribatuari saltzeko bidea hasiko da.
Ez dago Europa eta Espainiako legerik hau egitera derrigortzen duenik; hala azaldu du Gipuzkoako Foru Aldundiaren txostenak. Europan kutxek aurrezki guztiaren %55 biltzen dute. Euskal Kutxen likidazioa euskal jendarteari egin zaion iruzur politiko eta ekonomikorik handiena izango da, Estatutua eta Foruaren Hobekuntzatik hona.
Orain arte Kutxak irabazi asmorik gabeko finantza-erakundeak ziren, udal- eta foru-erakunde publikoen esku zeuden, eta konpromisarioek osatutako batzarrek gidatzen zituzten (batzarretan ordezkatuta zeuden erakundeak, bezeroak eta langileak). Etekinen %30 Gizarte-ekintzara bideratzen zen.
Krisi ekonomikoaz baliatuta, gobernuek eta erakunde neoliberalek kutxen izaera publiko eta soziala desegiteari ekin diote, banku handiek eta espekulatzaileek beregana ahal ditzaten.
Horretarako Estatu mailan hedatzeko politika ezin okerragoa egin dute: finantza-erakundeak erosi, lurzoru eta etxebizitzetan egindako inbertsio espekulatiboak; kontuak koadratzeko aktiboak eta ondarea saldu dute, eta etekinak lortzen dituzte bezerorik xeheenen lepotik (etxe-gabetzeak, komisioak...).
Espoliazio honi aurre egin behar diogu. Inork ez digu argudio politiko, sozial edo ekonomiko bat bera eman Euskal Kutxak likidatzea gure ekonomiarentzat ona izango dela azaltzeko.
Honakoa exijitzen dugu:

• Kutxa banku-fundazio bilakatzea saihestea. Kutxa desagertu egingo da eta 15 lagunek osatutako talde batek inolako kontrolik gabe erabakiko du nori salduko zaizkion Kutxak Kutxabanken dituen akzioen %32a. BBKn eta Vitalen egindako prozesuari atzera eragin behar zaio.
• Kutxak-Kutxabank pribatizatzeko prozesua bertan behera uzatea eta berton legeak egitea Euskal kutxen izaera publiko eta soziala indartzeko, baita lurraldearekiko, enpresa txiki eta ertainekiko eta pertsonekiko konpromisoa areagotzeko.
• Kutxabank publikoa izatea. Gainbegiratze, kontrol eta kudeaketa organo demokratikoak.
• Hitza eman dezatela Kutxabanken akzio bat ere ez dela kapital pribatuaren esku jarriko.
• Euskal jendarte guztiak parte hartzeko moduko eztabaida soziala eta erabakia.

Euskal Herrian, 2014ko urriaren 20an

Eragile sozialak: AHT Gelditu Elkarlana –Berri-Otxoak – Bilboko Auzo-Elkarteen Federazioa – Denok lan – Euskal Herriko Pentsionisten Plataformak – Ezker Gogoa – IRPH Stop – Kontsumitzaile Elkarteak (EKE, UCE, EKA, EHKB, OCUV) – Kutxabank publikoa bilgunea – M15 – REAS (Red de Economía Alternativa y Solidaria) – PAH Kaleratzerik ez! – STOP desahucios Gasteiz – STOP deshaucios Gipuzkoa.

Sindikatuak: EHNE (primer sector) – HIRU (transportistas autónomos) – ELA – LAB – ESK – STEE/EILAS - CNT

...irakurrri

«Gora Euskal Errepublika» mobilizazio nazionala Bilbon Urriaren 12an

Independentistak Sareak deituta datorren urriaren 12an euskal errepublika aldarrikatzeko mobilizazio/ekimen nazionala burutuko da Bilboko Plaza Zirkularrean goizeko 11:30tan. «Gora Euskal Errepublika. Bagoaz. Caminando hacia la independencia!» leloari jarraituz, LABek bertan parte hartzeko deia luzatu nahi die Euskal Herriko langile eta herritar guztiei.

...irakurrri

Kutxaren kontrol publiko eta soziala bermatzeko Aldundiak proposamena aurkeztu du

Kutxa pribatizatzeko egitasmoaren aurrean, Gipuzkoako Foru Aldundiak haren kontrol publiko eta sozialari eusteko proposamena aurkeztu du. Proposamenak berme juridiko osoa du, eta erabat legezkoa eta egingarria da. Txosten juridiko batek bermatzen du haren legezkotasuna.

Dokumentu deskarga

• Kutxabank_proposamena [PDF]
• Txosten juridikoa [PDF]

 

Funtsean, Kutxak Kutxabanken dituen akzioak udalen eta Foru Aldundiaren esku uztea da proposamena, doako esku-aldatze baten bidez. Kutxak ere akzio kopuru jakin bat izango du eta Gizarte Ekintza kudeatzeaz arduratuko da fundazio arrunt gisa eta banku fundazio bihurtu beharrik gabe. Era horretan, Kutxa gipuzkoarrek aukeratutako instituzioen esku geratuko da eta ez interes pribatuen mende.

Proposamen honek berdin-berdin balio du Kutxabank osoarentzat.

Foru Aldundiak uste du funtsezkoa dela Gipuzkoako erakundeek, alderdi politikoak eta eragile sozialek proposamen hau ezagutzea, eta prest dago hari buruz hitz egiteko. Izan ere, gipuzkoar guztion ondare bat dago jokoan.

...irakurrri

LAB: «Con su decisión ante el proceso de consulta el Gobierno español ataca a Cataluña y a Euskal Herria»

Manifiesto de LAB ante la convocatoria que ha realizado el Gobierno de Cataluña para el 9 de noviembre y la decisión tomada por el Tribunal Constitucional de España de invalidar el decreto de la convocatoria y la ley de consulta de Cataluña.

La actitud y la decisión tomada por el Gobierno español ante el proceso de consulta es un ataque contra Cataluña y al mismo tiempo es un claro ataque contra Euskal Herria, puesto que confirma la actitud del Estado ante las reiteradas reivindicaciones de la ciudadanía vasca a favor del derecho a decidir.

Esta decisión se ha tomado en un contexto de reforma de Estado; la negativa dada a Cataluña indica claramente la vía que ha escogido El Gobierno Español, dando de lado al cumplimiento del derecho a decidir de los pueblos y cerrando las puertas a cualquier proceso basado en el acuerdo. La decisión tomada, a la hora caracterizar la reforma de Estado, deja en evidencia el camino que toma el Gobierno de Madrid: rechaza cualquier posibilidad de reconocer el derecho a decidir mediante un proceso democrático, así como la opción de ejecutar una hoja de ruta para llevarla a cabo.

Es hora de que todos los agentes vascos respondamos de forma conjunta, debatiendo y decidiendo a nivel político, social y sindical los pasos a dar ante este ataque contra los derechos civiles y políticos fundamentales. Esa es la respuesta que quiere y necesita Euskal Herria; si logramos acuerdos ello difícilmente estaremos a la altura que este pueblo exige. En este sentido, el PNV deberá aclarar donde sitúa el debate sobre el estatus político y quien será su compañero de ruta, la gestión antidemocrática del Gobierno de Madrid o el acuerdo entre los agentes vascos.

El sindicato LAB muestra su voluntad para construir acuerdos a favor de una respuesta conjunta. Asimismo, LAB llevará a los centros de trabajo la denuncia de este último ataque a Cataluña y Euskal Herria, así como la lucha a favor del derecho a decidir. El sindicato hace un llamamiento a sus afiliados y afiliadas y a su militancia para que se unan a la lucha a favor del derecho a decidir, tanto en las empresas como fuera de los centros de trabajo.

 

...irakurrri

Hauteskunde sindikaletarako LABeko taldea

 

Hauteskunde sindikaletara begira, Goierri beheko LABeko kideek euren hautagaitza aurkeztu dute. Lehen hauteskundeak azaroan hasiko dira (CAFen), eta azkenak apirilean egingo dituzte (Arcelorren). Tarte horretan izango dute hauteskundeetarako epe trinkoa gainerako lantegiek. LABek hauteskunde hauen garrantzia azpimarratu zuen pasa den ostegunean egin zuten aurkezpenean, «hauteskunde hauetan gertatzen denari begira izango baititugu bai patronala eta baita gobernuak ere».

 

LABen helburua «Euskal Herria aldatzea» dela azaldu zuten: «Euskal Herriko langileriaren egoera eraldatzeko borroka egiten dugu, eta baita beste herrietakoena aldatzeko ere. Eta hori lan militantearekin eta ekintza sindikalarekin egiten dugu».

 

Gehien igo den sindikatua

Prentsaurrekoan azaldu dutenez, LAB da lan erreforma aldatu zenetik gahien igo den sindikatua, eta hori «ez da kasualitatea» euren ustez: «Patronalaren posizioa deslegitimatu eta negoziazio kolektiboa agenda politikoaren eta instituzionalaren erdian jarri genuen. Konfrontazioa instituzioetaraino eraman genuen, posizioak mugitu, presionatu eta negoziazio bat behartu genuen. Hori da LAB, proposamenak egiten dituen sindikatua, hitzarmenen defentsan ari den sindikatua», zehaztu zuten.

 

Hauteskundeetara euren lerro eta jarrera sindikala berrestuz aurkezten direla azaldu dute, «hobetzeko konpromisoarekin, gure estrategia sindikalean sakontzeko asmoarekin; baina ikuspegian asmatzen dugula pentsatu».

 

«Kritikatu, salatu eta alternatiba badagoela aldarrikatu behar dugu», «Indarrak bildu behar ditugu gure irakurketaren inguruan eta indar horiek alternatibaren eraikuntzara bideratu behar ditugu», azaldu zuten.

 

Amaitzeko LAB bozkatzeko deia egin zuten, «aldaketa politiko eta sozialaren prozesua indartzeko».

...irakurrri

Ainhoa Etxaide: ¿Qué problema tiene el PNV en hacer una ofensiva ante el Estado en clave de derecho a decidir?

Ainhoa Etxaide en la última asamblea de delegados y delegadas.

En una entrevista concedida a la agencia Europa Press Ainhoa Etxaide analiza la situación política y económica de Euskal Herria. En lo que a política se refiere, la secretaria general de LAB, entre otros cosas, declará que en la agenda del PNV no ve que se incluya el derecho a decidir ya que “se oye hablar de autogobierno, de bilateralidad” y no de planteamientos para sumarse a la posición mayoritaria de hablar para conseguirlo. En el plano económico, Etxaide analiza el dialogo social y la decisión de LAB de no participar en ella con la actual “oferta”, las diferentes maneras de enterder la negociación colectiva de los sindicatos y el anteproyecto de Ley de Empleo Público.

LAB no estará en el diálogo social con la actual "oferta" (Europa Press) LAB pide al Gobierno Vasco que aclare "cuál es su plan para forzar a Rajoy" (Europa Press)

...irakurrri

FSMko metalgintzako saila Donostian elkartu da Europa mailan sindikalgintza alternatibo bat nola artikulatu aztertzeko

Munduko Sindikatuen Federazioko (FSM) hainbat kide Euskal Herrian dira metalgintzako langileak batzen dituen UISMMa Europa mailan nola artikulatu aztertzeko. Bilera hauen zergaitiak zehazteko prentsaurrekoa eskaini dute LABek Donostian duen egoitzan.

2008an sortu zen UISMM Donostian, orduan LABeko Nazioarteko Idazkari zen Jesus Maria Getek hartu zuen Idazkaritza Nagusia. Rion egin zen UISMMaren II kongresuan, estruktura erregioten banatzea erabaki zen eta Euskal Herrian burutu den bilera europako taldeak egiten duen lehenengoa da.

Elkarrizketa hauen helburua FSMko Metaleko saila indartzea dela adierazi dute prentsaurrean. Honetarako metaleko langileen arteko elkarlana bultzatzea eta metaleko sindikatuen arteko aliantzak indartu behar direla proposatu dute. Beti ere sindikalgintza alternatibo bat eraikitzeko bidean urratsak emanez.

...irakurrri

KRUTWING. Nacionalismo revolucionario

El historiador Josemari Lorenzo Espinosa rescata una colaboración de Federico Krutwig para la revista Branka en abril de 1966, en la que el autor diseccionaba el punto de vista revolucionario del nacionalismo. Para Krutwig, el prisma nacionalista dota a la revolución de un contenido del que el comunismo no nacionalista carece. Para Krutwig, los componentes nacionales y revolucionarios en el nacionalismo revolucionario son inseparables.

Muy pronto se van a cumplir 50 años de la aparición de la revista Branka, editada en los años 60 en Bélgica por exiliados vascos. Entre las colaboraciones de su primer número, una de F. Krutwig (1), tuvo notable influencia en la época. Con el título “Nacionalismo revolucionario” (2), aplicaba al caso vasco “una nueva forma de la lucha del hombre por su libertad y, muy en especial, de la clases trabajadoras por su liberación social”. El autor establecía diferencias entre este “nacionalismo revolucionario” y el comunismo, aunque aseguraba que sus raíces estaban en Lenin y Bakunin.

Decía que Lenin introdujo una nueva visión del nacionalismo, respecto a los fundadores del marxismo, que representaba un cambio esencial. Lenin consideraba que “la lucha de liberación nacional de todo pueblo es una parte integrante de la lucha de liberación de los oprimidos en general”. Según Krutwig, el desarrollo de esta teoría habría dado lugar al nacionalismo revolucionario, que “es la forma de lucha (..) adoptada por los pueblos sometidos al imperialismo”.

En opinión del autor y, a pesar de las aportaciones leninistas al marxismo, “los pueblos que no están sometidos a la ocupación extranjera (…) no son capaces de comprender la gran fuerza revolucionaria y progresista que encierran los combates de los oprimidos contra el colonialismo”. De ahí que con la aparición del nacionalismo revolucionario, los comunistas estarían ya en condiciones de entender las justas aspiraciones nacionales de los trabajadores y estos de militar en los movimientos revolucionarios propios. Según Krutwig, “en el nacionalismo revolucionario los componentes nacionales y los revolucionarios forman un compuesto químico. Son inseparables”. Para este autor, el nacionalismo revolucionario era un salto dialéctico en la lucha revolucionaria de los trabajadores. Una nueva realidad y aunque, en parte semejante al nacionalismo burgués, su esencia y su praxis eran diferentes.

Este nacionalismo revolucionario, que se estaba experimentando en Latinoamérica, en Asia o en Africa, aplicado al caso vasco tuvo un verdadero impacto. Krutwig arremetía, en su artículo, contra los PCs español o francés. Este último criticado también por su actitud en Argelia, acusándoles de “traer un nuevo imperialismo a Euskadi, esta vez bajo el manto del proletariado”. Y, al mismo tiempo, abría la puerta a la participación de la pequeña y media burguesía vasca. Algo que, según reconocía, era impensable sin la ocupación extranjera. Es decir, se daba la posibilidad de colaboración proletarios-burgueses (lo que se llamaría Frente Nacional) solo por la aparición de intereses nacionales comunes.

Krutwig veía una hermandad revolucionaria mas allá de los innegables enfrentamientos de clase. Ya que, “el revolucionario español lucha contra un enemigo interno dentro de su pueblo, mientras que en la lucha del pueblo vasco por alcanzar la revolución socialista, el enemigo reviste en primer lugar el carácter de expoliador extranjero”. De otro lado, en esta lucha, “si los proletarios españoles se ponen del lado del Estado opresor, serán nuestros enemigos”.

Entre los enemigos del pueblo vasco, Krutwig citaba especialmente a los “vascos de apellido”: “Esteban Bilbao, Areilza, Lequerica, Careaga y tantos agentes del imperialismo”, diciendo que la patria de esta gente es España. También al norte eran señalados: los Ibarnegaray, Ibarrondo, Elizabide etc, que ocupaban posiciones en partidos franceses. “De ahí que la lucha de liberaciòn nacional vasca tiene que llevarse a cabo, contra todo lo que significa la entelequia España….”.

Para Krugwit hay que interpretar el momento histórico y aplicar en cada caso la solución revolucionaria concreta. Y aunque aporta citas de Lenin, de Mao, y otros, quiere huir del mimetismo y pedir la aplicación del socialismo adecuado, en cada caso concreto. Para ello rechaza la experiencia y aportaciones del PC español y francés, que ignoran los textos leninistas en favor de la autodeterminación y no saben interpretar las necesidades concretas de los pueblos oprimidos del Estado. Y recurre a los ejemplos de liberación de partidos comunistas de China, Vietnam, Cuba o Corea, concluyendo que la liberación nacional no puede hacerse sin liberación social.

Al autor no se le escapan los problemas de un Frente nacional, con la burguesía. “La burguesía vasca jelkide, afirma, tiende a la colaboración con la burguesía española” y también “el jelkide por naturaleza es burgués”. Aunque para Krutwig, en el nacionalismo revolucionario “la condición primordial es la de ser nacionalista”. En este apartado, Krutwig dedicaba amplio espacio a las citas de Mao. Entre ellas aportaba una clave: “En una nación en lucha contra un enemigo extranjero, la lucha de clases toma la forma de lucha nacional, y bajo esta forma se manifiesta la unidad”. A pesar de no olvidar que la contradicción principal es la que enfrenta a la clase explotadora (burguesía) y al proletariado, dice Krutwig que muchos ejemplos de liberación colonial muestran que hay una variable a esta. Y entonces el problema de los “izquierdistas puros”, es que se convierten en “españolistas reaccionarios”. Para Krutwig esto prueba “una ignorancia completa de las condiciones concretas de la lucha revolucionaria en Vasconia. Esta gente, a veces, por rechazar el aburguesamiento del PNV, lo que hacía era echar la criatura con el agua sucia por la fregadera”.

En apoyo de esta tesis cita de nuevo a Mao: “En caso de una guerra de agresión (…) las diferentes clases pueden unirse provisionalmente para llevar una guerra nacional contra el imperialismo”. Indudablemente el caso es mucho menos dramático hoy, en el caso vasco, en el que la ocupación no se presenta siempre con la misma crudeza que en los casos chino, vietnamita, argelino etc. O en la Euskadi de 1936. Pero para esto, Mao también tenía una advertencia: “Cuando el imperialismo no recurre a la guerra, puede utilizar otros medios: polìticos, económicos y culturales como formas mas moderadas de opresión”. Entonces, “la clase dominante del pais semicolonial puede capitular ante el imperialismo: se forma entonces entre ellos una alianza opresora para las masas populares”.

No olvida Krutwig el papel fundamental que adquiere la lengua propia, en los procesos de liberacion nacional. Dedica numerosos párrafos y expone ideas contra la opresión cultural o linguística. Y proponía, a partir de las tesis del vietnamita Troung Chinh, la creación de los conocidos frentes (que luego trataría de adoptar ETA) entre los cuales el cultural se ocuparía de la promoción del euskera y de crear contradicciones con el jelkidismo, que además de burgués sería castellanizante. Este y otros escritos de Krutwig sobre el nacionalismo revolucionario, o sobre la historia vasca, aportaron luz y marcaron el pensamiento de toda una generación en una época de represión cultural sin precedentes. Pero no han perdido toda su vigencia. Para quien tenga a su alcance este texto, recomendamos su relectura. Y en todo caso, dejamos en el aire la posible actualidad de estas, entonces teorías revolucionarias, que casi cumplen cincuenta años. Y que en algunos casos pueden necesitar arreglos, pero en otros mantienen su lucidez inicial.

——————————-

(1) Federico Krutwig (1921-1998) euskaltzale y militante vasco. Uno de los mas influyentes miembros de ETA, en el periodo de la V Asamblea.

(2) “Nacionalismo Revolucionario” Branka, nº 1-abril 1966 Ed. ediciones vascas (1979)

 Creado: 11 Julio 2013

 Visto: 536

...irakurrri

2014an Euskal Herrian 30. heriotza lan istripuan

LAB

Behargin bat hil da  Arangoitin (2014/09/01), lanean ari zela, “Dumper” baten azpian harrapatuta geratu ondoren. Langileak 49 urte zituen, eta RIBASA enpresako langilea zen. RIBASA enpresa EXABASA AMENABARren azpikontrata da.

LAB sindikatuak lehenik eta behin hildakoaren familia, lagun eta lankideei dolumina eta elkartasuna adierazi nahi die.

Dagoeneko 2014an Euskal Herrian gutxienez 30 langile hil dituzte euren lanpostuetan edo horien ondorioz, 3 Araban, 12 Bizkaian, 7 Gipuzkoan eta 8 Nafarroan.

Oraindik ez da ezagutzera eman ezbeharra nola gertatu den. Langilea “Dumper” bat gidatzen ari dela gertatu da istripu hilgarria. Etxebizitzak (salmenta librekoak, tasatuan eta babes ofizialekoak) eraikitzen ari diren obra batean izan da ezbeharra, Arangoitin.

Azken hiru astetan izan den bostgarren istripu hilgarria dela salatu behar dugu, horietatik hiru dira eraikuntzan jazotakoak.

Beti errepikatu izan dugu lan istripuak ez direla zoritxarraren edo ezbeharren ondorioa, baizik eta prekarietatea eta lan baldintza txarrak eragiten dituztela. Izan ere, esplotazioak, lan baldintza kaskarrek, lan erritmoak, formazio ezak eta prebentzio neurrien faltak hil egiten dute.

Langileon heriotza eta lan osasun galerak (lan istripu arinak, larriak eta gaiixotasun profesionalek) ardura patronalak dauzka. Baina ezin dugu ahaztu administrazio publikoen ardura. Askotan administrazio publikoek beste alde batera begiratuz egoera hauek gertatzea ahalbidetzen dute.

Izan ere, non dago lan ikuskaritza edo Osalan, eraikuntzan egiten zituzten kanpainak egiteko? Zergatik ez dute baloratu zer egin behar den, kanpainak zuzenean bertan behera utzi beharrean?

Gainera, kasu honetan ardura ez da soilik kontrolaren eremura mugatzen (behar beharrezkoa dena), etxebizitza horietan zenbait bloke babes ofizialekoak dira, eta beraz, Gasteizko Gobernuak bere “txiringitoekin” zozketak egingo ditu eta lau haizetara zabalduko du babes ofizialeko zenbat etxebizitza esleituko diren… Baina badu beste eginbehar bat, obra horren parte denez, bertan ari diren langileen bizitza eta osasuna zaintzeko neurriak hartzea alegia. Halaber, Urkulluren gobernuaren ardura morala ere argia da.

LAB sindikatutik bestelako eredu bat aldarrikatzen dugu, ez bakarrik gaurko istripuaren harira, ezta azken 20 egunetan ematen ari diren jazoera larriei begira soilik, orohar, horri guztiari erantzungo dion kalitatezko enplegu eta lan harreman eredu bat eraikitzeko beharra eraikiko dena hain zuzen ere.

Heriotz istripuekin amaitzeko administrazio publikoen inplikazio aktiboa behar dugu. Aski ezagunak dira San Mames berriaren obrei lotuta eginiko salaketa sindikalak (lanaldi amaigabeak, denboran eta lan erritmoetan ezarritako presioa, prebentzio neurririk eza, hitzarmen probintzialaren inkunplimendua, azpikontratazio katea etab. Laburbilduz, esklabu baldintzak), edota AHTaren lanetan hildako langileak, baita Supersurren eraikuntzan hildakoak ere, BECekoak nahiz Bilboko Udalaren anpliazioan gertatutakoak etab. Obra horietan guztietan bermatu beharko lituzke administrazio publikoak lan baldintza duinak.

Gipuzkoako Foru Aldundiak egindako arau foralaren bidea jarraitu eta sakondu behar dugu. Ipar Orratza markatuta, hots, langile klasearen bizitza eta osasuna ziurtatzeko, eta lan balditzen hobekuntza lortzeko.

ASKI DA! EREDU EKONOMIKOA ALDATZERA GOAZ!

LAN ISTRIPU GEHIAGORIK EZ! PREKARIETATEA HILTZAILEA.

—-

Abuztuan 1.250 behargin gehiago egon dira lanik gabe Hegoaldean

berria

Guztira, 215.390 daude lanik gabe Araban, Bizkaian, Gipuzkoan eta Nafarroan. Behera egin du, ordea, Gizarte Segurantzan izena emanda daudenen kopuruak.

Apirilaz geroztik beheranzko joeran zegoen langabezia Hego Euskal Herrian, baina joera hori eten dute abuztuko datuek. Espainiako Enplegu Ministerioak jakinarazitako datuen arabera, uztail amaieran baino 1.250 behargin gehiago zeuden langabe abuztu amaieran.

Soilik Nafarroan egin du behera langabeziak, aurreko hilabeteko datuekin alderatuta —545 langiletan jaitsi da langabezia—, igo egin baita Araban, Bizkaian nahiz Gipuzkoan. Hain zuzen, Gipuzkoan izan da langabe kopurua gehien hazi den herrialdea: 880 lagun.

Nafarroan, sektore guztietan egin du behera langabe kopuruak. Arabak, Bizkaiak eta Gipuzkoak, berriz, joera berdina izan dute sektoreka: langabezia tasa jaitsi egin da nekazaritzan, eta igo industrian, eraikuntzan eta zerbitzuetan.

Langabezia datuak:

Araba: 27.752

Uztailarekiko: +464 (+%1,70). Iazko abuztuarekiko: -130 (-%0,47).

Bizkaia: 94.458

Uztailarekiko: +451 (+%0,48). Iazko abuztuarekiko: -2.691 (-%2,77).

Gipuzkoa: 46.978

Uztailarekiko: +880 (+%1,91). Iazko abuztuarekiko: -1.098 (-%2,28).

Nafarroa: 46.202 

Uztailarekiko: -545 (-%1,17). Iazko abuztuarekiko: -4.523 (-%8,92).

Hego Euskal Herria: 215.390

Uztailarekiko: +1.250. Iazko abuztuarekiko: -8.442.

Gizarte Segurantzan izena emandakoak, berriz, jaitsi egin dira abuztuan Hego Euskal Herrian. Nafarroan uztail amaieran baino 196 langile gehiago zeuden izena emanda, baina Hegoalde osoan, 7.338 lagun gutxiago zeuden Gizarte Segurantzan abuztu amaieran.

Explotados y, además, pobres

Jotabepress

A estas alturas ya no nos la dan. De esas soflamas de que ha pasado la crisis, nada. Admito que ha pasado para quienes durante la crisis no perdieron nunca y ganaron un poco menos, pero ahora empiezan a recuperar lo que dejaron de ganar en estos siete años. La mayoría de la población sigue sufriendo la crisis: el paro es elevado, las prestaciones sociales se recortan y se ponen dificultades para acceder a ese derecho, y los trabajadores pierden poder adquisitivo a pasos agigantados. La pobreza no frena, pese a estar entre las economías desarrolladas. Esta dura realidad para la mayoría ha generado que haya TRABAJADORES POBRES y, por supuesto, EXPLOTADOS. En esto también tenemos que decir que la pérdida salarial que se ha producido ha bajado la barrera de la pobreza y, por tanto, se ha reducido el umbral de la pobreza. Por ejemplo, hace unos años el umbral de la pobreza de Euskal Herria se situó en torno a los 1.034 euros, mientras que en la actualidad cae cien euros, es decir poco más de 900 euros.

Ángela Merkel y Mariano Rajoy quieren hacernos creer que vamos bien gracias a los recortes y a la austeridad que han impuesto en la Unión Europea. Y, por tanto, nos amenazan con aplicar más recortes y más reformas. El objetivo es claro: empobrecer a los trabajadores y a la mayoría de la población y, por el contrario, beneficiar a unos pocos: la elite económica a la que los líderes de la derecha europea rinden pleitesía y me atrevería a decir que, también, los socialdemócratas que se pasean entre Berlín, Bruselas, París y Madrid, por poner algún ejemplo.

La realidad es que un 12,2% de la población ocupada esta atrapada en la pobreza aunque trabaje. Son, según los últimos datos de Eurostat y de la Red Europea de lucha contra la Pobreza (EAPN), 853.600 trabajadoras pobres (10,8%) y 1.273.820 trabajadores pobres (13,5%). Los datos para Hego Euskal Herria son parecidos.

En el Estado español hay un 39,17% más de trabajadores pobres que en la media de la Unión Europea de los 28 y ese porcentaje entre las mujeres trabajadoras es del 27,05% más que la media europea.

No tenemos nada que festejar, lo diga Merkel, Rajoy, Hollande o cualquier dirigente europeo. Lo que tenemos que hacer los trabajadores es luchar para reconquistar todos los derechos laborales, salariales y sociales que nos han robado.

...irakurrri

Lana eta familia bateragarri egiteko laguntzaren diru-partida zabaltzea eskatzen dio LABek Jaurlaritzari

Stella Maris (Flickr)
Jaurlaritzak lana eta familia bateragarri egiteko laguntza agortu direla onartu berri du. LABek laguntza hauen desagerpena Eusko Jaurlaritzak langileon bizi kalitateari egiten dion erasoa dela deritzo eta berehala langile guztion eskubidea bermatzeko diru-partida zabaltzea exijitzen dio.

Eusko Jaurlaritzak onartu egin du lana eta familia bateragarri egiteko laguntzak agortu egin direla, noiz eta oraindik lau hilabete falta direnean urtea amaitzeko. Hortaz, langileak diru-laguntzarik gabe geratuko dira seme-alabak, mendeko pertsonak edo osasun egoera larrian daudenak zaintzeko eszedentzia hartu edo lanaldia murriztu behar dutenean.

Hau da Eusko Jaurlaritzaren politika sozialaren beste ondorio kaltegarri bat. Beste behin ere noiznahi erabiltzen duten “konpromezua pertsonekin” delako leloa propagandarako amarru hutsa bihurtzen da, langileon bizi kalitatearen eguneroko okertzea estali ahal izateko. Adibideak begi bistan daude: azken lau urteotan lana eta familia bateragarri egiteko aurrekontua 35-etik 17 miloi eurora murriztu egin da, pertsonek 6 hilabete baino gehiago jasan behar izan dute diru-laguntzak jaso aurretik, diru-laguntzen izoztea azken urteotan, zaintza behar dutenen pertsonen arreta bermatu beharko luketen errekurtso sozialen garapen eza,...

Neurri guzti hauek larritu eta zaildu baino ez dituzte egiten langileen aukerak bizitza pertsonala, lana eta familia batera eramateko orduan. Eta horri gehitu behar diogu lan munduan nagusi diren prekarietatea, ordutegien malgutasunaren inposizioa, soldaten apaltzea, .... Ondorioak nabariak dira: estresa, sufrimendua eta gainkarga ekonomikoa langileentzako. Laneko prekarietatea eta murrizketa sozialak, patronala eta Eusko Jaurlaritza, biek eskutik pertsonen ongizatearen aurka.

Beraz, LAB sindikatuak eskatzen dio Eusko Jaurlaritzari berehala zabaltzea diru-partida hau lana eta familia bateragarri egiteko diru-laguntza hauek eskatzen dituzten langile guztien eskubidea bermatzeko. Eta horrekin batera, LABek azaldu nahi du badela garaia politika sozial berri bat martxan jartzeko kontziliazioari begira bestelako oinarrien gainean: diru-laguntzen unibertsaltasuna, pertsonen eskubideen zerbitzuan fiskalitate berri bat, egungo lan baimenak eta programen berrikusi irizpide berdinzaleen arabera, zaintza lanen balorazio soziala eta kontziliazioarako zerbitzu sozial publiko baten garapena.

...irakurrri

Patronalak negoziazio kolektiboan ezarritako blokeoa salatu du LABek

albistea

LAB sindikatua Bilbo, Donostia eta Gasteizen manifestatu da negoziazio kolektiboaren erantzule den CONFEBASKen jarrera salatu eta Jaurlaritzari langilegoaren eskubideen eta enpleguaren alde erabakiak har ditzala eskatzeko. Sindikatuak negoziazio kolektiboaren eta enpleguaren defentsan mobilizatzen jarraituko duela iragarri du. Gaur arratsalderako Gipuzkoako eskualde ezberdinetan ADEGIren posizioa salatzeko mobilizazioak daude deituta.

Donostiako mobilizazioaren hasieran, LABeko ekintza sindikaleko eta negoziazio kolektiboko idazkari den Garbiñe Aranburuk, sindikatua gaurkoan mobilizatzera eraman duen arrazoia azaldu du medioen aurrean. Aranbururen hitzetan patronalak hartutako blokeorako jarrera legeen aldetik duten babesak, neurtu ez den eta negoziazio mahaietan gehiengoa ematen dion ordezkaritzak eta Jaurlaritzatik jasotzen duen babes politikoak egiten dute posible.

Hau horrela izanik, LABek interpelazio zuzena egin nahi izan dio gaur Jaurlaritzari eta PNVri bereziki. Sindikatuak instituzioari eskatu dio CONFEBASKi ematen dion babes politikoa kentzeko eta era berean Jaurlaritza bera mugi dadila blokeo egoera gaindutua izan dadin euskal herritarron eta langileon eskubideen mesedetan.

Aranburuk udaletxetan mozio bitartez instituzioei interpelazioa egiteko martxan jarritako dinamikaren berri eman du, eta astelehen honetan bertan Tolosan eztabaidatu den lehen mozioak PNVren jarrera zein den argi utzi duela adierazi du. EHBildu eta PSEk mozioa onartu dute eta PNVk patronala eta sindikatuak parez pare jartzen dituen kontramozio bat aurkeztu du. LABentzat hon

Jarrera honen aurrean Aranburuk LAB sindikatua mobilizatzen eta salatzen jarraituko duela adierazi du.

2 pertsona identifikatu dituzte Donostiako mobilizazioan
Manifestazioaren amaieran 2 pertsona identifikatu ditu poliziak Jaurlaritzaren Delegaritzan ADEGIren jarrera salatzen zuten pegatinak jartzeagatik.

14.07.02
  Arratsaldeko mobilizazioen irudiak

 

Albiste gehiago

...irakurrri

CONFEBASKen jarrera salatuko du LABek bihar Donostia, Bilbo eta Gasteizen

LAB sindikatua kalean izango da bihar negoziazio kolektiboan bizitzen ari garen blokeo egoeraren erantzule den CONFEBASK patronalaren jarrera salatzeko, erantzuleak seinalatzeko eta instituzioei, bereziki Jaurlaritzari, egoera konpontzeko erabakiak har ditzala eskatzeko. «Patronala lapurrak! Enpleguaren defentsan, hitzarmenak orain!» lelopean hiru manifestazio burutuko dira goizean Bilbo, Gasteiz eta Donostian.

Bide beretik, eta kasu honetan bereziki ADEGIren jarrera salatzeko, arratsaldean Gipuzkoako eskualde guztietan mobilizazio ezberdinak egingo dira, (Donostia, Ordizia, Orereta, Azkoitia, Eskoriatza...).

Mozioak udaletxe ezberdinetan
Bide beretik eta Instituzioei interpelatzeko asmoz, udaletxe ezberdinetan mozioak aurkezteko dinamika bati eman dio hasiera LABek, udazkenean segina izango duena.

Patronala lapurrak! Uztailaren 2an KALERA! Enpleguaren defentsan hitzarmenak orain!

Mobilizazioaren helburua
- Mobilizazioaren helburua da, negoziazio kolektiboan bizitzen ari garen blokeoa salatzea, erantzuleak seinalatzea eta instituzioei bereziki Jaurlaritzari egoera konpontzeko erabakiak har ditzala eskatzea.

- Negoziazio kolektiboa guztiz blokeatzen du CONFEBASKek. Lan erreforman sakontzeko ez bada, soldata igoerak mugatu eta lan baldintzak kaskartuz, sortzen den aberastasuna gero eta okerrago banatzeko ez bada, akordioei atea ixten diete. Salbuespena dira sinatzen diren sektoreko akordioak.

Nola da posible hainbeste denboran blokeoa mantentzea? Hiru arrazoi nagusi daude:
- Enpresariek legeetatik jaso dituzten onurak, lan erreforma negoziazio kolektiborako eskubidea ezerezean uzteko helburuz egin da.

- Inoiz neurtua izan ez den ordezkaritza: honek, negoziazio mahai gehienetan gehiengoa ematen die CONFEBASKen barnebiltzen diren enpresa elkarteei, ADEGI/CEBEK/SEA. Gehiengo hau erabiltzen ari dira erabaki politiko baten arabera negoziaizo mahaiak blokeatzeko eta akordiorako aukera guztiak zapuzteko.

- Jaurlaritzaren babesa: patronalaren jarrera hau ez litzateke posible izango Jaurlaritza – PNVk eskaintzen dien babes politiko eta sozialik gabe. Jaurlaritzak ezin du ustez ekidistantzia jarrera mantendu patronal eta sindikatuen artean baina gero egun bat bai eta hurrengoan ere bai CONFEBASK babesten jarraitu bai egiten dituzten adierazpenetan, bai burutzen dituzten politika publikoetan. 

CONFEBASKek gero eta zilegitasun gutxiago dauka jarrera honekin jarraitzeko
- LABek, denbora darama CONFEBASKek elite txiki baten interesak baino ez dituela defendatzen esanez, enpresarien gehiengoa ez duela ordezkatzen edota euskal ekonomiaren beharrei bizkar eman diela salatuz. Azken hilabete hauetan geroz eta argiago ikusten ari garen errealitatea da honakoa.

- Uztailaren 7ak sortu zuen egoera berriaren aurrean, ikasturte honetan, negoziazio kolektiboaren defentsa enpresatara eramatea erabaki genuen, beti ere sektoreko hitzarmenak defendatzen jarraituz. 

- Honela, enpresatan, hainbat enpresarirekin egotea egokitu zaigu. CONFEBASKek egun jokatzen duen paperarekiko zalantzak edota desadostasunak geroz eta gehiago ari dira nabarmentzen. Desadostasunak nabariak da, asko eta asko dira Adegi, Cebek edota Seak daramaten negoziazio kolektiborako lerroarekin bat egiten ez dutenak. Egia bada ere, hortik haratago beste urratsik ematea kosta egiten dela eta desadostasun hori ez da publiko egiten.

- Enpresari ertain eta txikiak, autonomoak….. ezinegona areagotzen ari da, enpresen arteko sinergiak bilatu ordez, euren arteko lehia nagusituko delako lan harreman erabat desaratu batean, konpetentzia desleala. Baita, lan kostuen etengabeko merkatzean lehiatzeak kontsumoa eta enplegua kaltetzen dituelako ere.

Desblokeoarako estrategia behar da:
- LABetik Borrokatzen jarraitu: lantokietan eta kalean, jarraituko dugu instituzioak interpelatzen. Jarraituko dugu proposamen berriak egiten, jarraituko dugu mobilizatzen. Beti iparorratz argi batekin eta estrategia koherente batekin. Euskal herriko langile guztien negoziazio kolektiborako eskubidea defendatzea.

- Negoziaizo eremu guztiak defendatuko ditugu. Eta ez hori bakarrik, hitzarmen horiek sektorean edo enpresan, gutxieneko eduki batzuk bermatu behar dituzte (atzerapausorik ez, KPIaren erreferentzia kontuan izango duten soldata igoerak, lan erreforma mugatzeko klausulak)

- Eta hau da defendatuko duguna patronal guztien aurrean, eremu guztiak gutxieneko edukiekin, eta hau edozein patronalen aurrean defendatuko dugu, CONFEBASKen barruan egon edo ez. Guretzat erabakigarria hitzarmenaren edukia da, hau da eragindako eremu horretako langileen interesak defendatzea.

- Insituzioak interpelatzen jarraitu: geroz eta dimentsio politiko handiagoa hartzen ari den arazo politiko baten aurrean gaude. Arazoa CONFEBASK da, blokeoaren erantzulea CONFEBASK da. Eta desblokeoan erabakigarria izango da instituzioek hartzen duten jarrera, erabakigarria izango da herri honen gehiengoaren eta herri honetako ekonomiaren mesedetan hartuko dituzten erabakiak edota elite ekonomiko txiki bati men egiten jarraituko duten.

• Jaurlaritzari dei zuzena egiten diogu: CONFEBASKeri duen blokeo jarrera apurtzea eska diezaiola, ematen dion babes politiko eta soziala kendu deizaiola. 
Uztailaren 5ean proposamen bat jarri zuten mahai gainean, CONFEBASK izan zen akordiorako aukera zapuztu zuena. Hori izan da azken urte luze hauetan daramenten jarreraren adierazlerik nagusiena. Ondorioz, Jaurlaritza eta CONFEBASKen artean, inoiz izan den tarterik handiena sortu zen. Aurteko ikasturtean harremanak bideratu dituzten eta urak etorri dira bere onera. Bitartean ondorioak begi bistakoak dira: negoziazioak blokeatuak, soldatak behera edota langabezia gora.

• GFA hartu ditu langileen eskubideak defendatzeko erabakiak, Arau Forala edota erresidentzien gatazkan izaniko jarrera esate baterako. Adegiren haserrea eragin dute, epaitegietaraino iritsi delarik. Oso ondo erakusten du honek ze nolako prepotentziarekin jokatzen duten

- CONFEBASKekiko dugun jarrera:babes politiko eta soziala kendu behar zaio, derrigortu egin behar dugu erreformaren bidea alboratu dezan eta negoziazio kolektiboan duen bloeko jarrera apurtu dezan.

- Horretarako, CONFEBASken monopolioa hautsi nahi dugu patronalari bere ordezkaritza akreditatu behar duela eskatu eta horretarako bideak topatu behar dira, hor da Eusko Jaurlaritzari eskatu dioguna. Patronal berriei negoziazio mahaietan sarbidea ematearekin eta hori bultzatuko dugu. Baina LABentzat bidea ez da negoziazio mahai berriak irekitzea (Bizkaidendak) eta jada ikutua dagoen negoziazio kolektibo sektorialari oztopo gehiago jartzea.

- Negoziazio kolektiboaren defentsan, hitzarmenen defentsan, borroka egin nahi duen orori, gure eskua luzatzen diogu CONFEBASKeri elkarrekin aurre egiteko.

MOBILIZAZIOAK

 Goizeko Mobilizazioak
- Eguerdian LABeko delegatuen manifestazioa ARABA, BIZKAIA eta GIPUZKOAN
(Donostia 11:00 Artzai Ona, Bilbo 11:00 Arriaga, Gasteiz 11:30 Ahate Iturria)

Arratsaldeko mobilizazioak Gipuzkoan

Donostia:
Konzentrazio-Parodia.
Patronala eta langileen arteko sokatira bat irudikatuko da, 19:00etan Bulebarrean.

Goierri: Ordiziko plazan 19:00etan konzentrazioa eta informazio banaketa.

Oarso:
Prentsaurrekoa eta ondoren manifestazioa 19:30etan Oreretan Herriko Plazatik.

Kosta:
Azkoitin konzentrazioa udaletxe aurrean 18:30etan.

Debaldea:
Eskoriatzatik eta Itziartik bi kotxe karabana irtengo dira eta Bergaran batu. Konzentrazioa 19:00etan Bergarako udaletxeko plazan.

...irakurrri

"Manolo, no te preocupes por eso"

...irakurrri

Sozialismoaren aldeko borroka estrategia

x EH Sozialista

Krisi kapitalistaren urte hauetan protagonista izaten ari diren elementu guztien artean nabarmenena klase arteko borrokaren gorakada izan da. Mobilizazio sozialak tamaina ikaragarria hartu du, eta aurrekari gertukoena 70eko hamarkadako frankismoaren aurkako borrokak dira. Kapital handiaren eta bere gobernuen erasoek oposizio zabala eduki dute aurrean, kaleetan.

Urte hauetan, langile mugimendua eta gazteria, murrizketek eta kontraerreformek kolpatu dituzten hainbat sektore, langabezia eta kaleratze masiboak jasan dituztenak, gai izan dira mobilizazio eta adierazpen bideak aurkitzeko. Eta hau guztia, hainbat agintari sindikalek borroka ezberdinei eta greba orokorrei jarraipena ez ematen temati segitzen duten arren eta itun soziala eta negoziazioa defendatzen dituzten arren.

Agintari sindikal hauek, gobernuak eta patronala "zentzudunak" bihurtu eta aurrera eramaten ari diren ofentsiba "hauen borondate aldaketarekin" geratu daitekeela planteatzen dute.

Azken urteetako greba orokor arrakastatsuek, LOMCEaren aurkako eta hezkuntza publikoa defendatzeko egindako ikasle greba bikainek, PAHren bitartez aurrera eramandako etxe kaleratzeen aurkako borrokak, lan gatazketan langileen greba mugagabeak eta borrokak... Mobilizazio eredugarri guzti hauek, batzuk aipatzearren, borrokatzea posible dela eta irabaz daitekeela erakutsi dute. Langile klasea bere tradizio onenak berreskuratzen ari da: asanblada demokratikoak, erresistentzia kutxak, elkartasuna lortzeko mobilizazioak zabaltzea, greba mugagabeak... Garaitu daiteke eskuina, bai noski, baina tinko borrokatzen bada, mobilizazioak elkartzen badira, greba orokorrei jarraipena ematen bazaie eta egoerak eskatzen duen mailan dagoen programa bat defendatzen bada.

Langile klasea da eraldaketa sozialaren motorra

PPren, EAJren eta UPNren gobernuak etengabe saiatu dira protesta soziala kriminalizatzen komunikabideen eta errepresio polizialaren bitartez edota askatasun eta eskubide demokratikoak erasotzen dituzten legeekin. Hala ere, errepresioak ezin du borroka geratu. Aitzitik, borroken erradikalizazioak eta geroz eta gehiago diren greba mugagabeek argi uzten dute, alde batetik, langileen hainbat sektorek beren eskubideak defendatzeko amaierara arte iristeko duten determinazioa eta, bestetik, patronalaren erasokortasunaren aurrean moketazko sindikalismoaren porrota. Zeinen ikasgai izugarria beren akademietako atril erosoetatik eta egunkarietako zutabeetatik langile klasea ez zela existitzen eta, noski, ez zela subjektu iraultzailea zioten horientzat!

Gorantz doan dinamika baten aurrean gaude, bere nahitaezko gorakada eta beherakadekin, baina garatzen jarraituko duena. Hori eragingo dute PPk, EAJk eta UPNk zerrendan dauzkaten murrizketa berriek, eta baita garaipenetatik nahiz porrotetatik ateratzen diren ikasgaiek ere.

Korronte orokorra aukera iraultzaile eta sozialista bat eskala handian garatzearen aldekoa da. Honen helburua eskuineko gobernuekin amaitzea baino askoz haratago doa. Ez da nahikoa bozkatzea eta eskuina gobernuetatik kentzea, hau beharrezkoa bada ere. Beharrezkoa da instituzioetan, baina batez ere kalean, modu tinko eta kontsekuente batez langileen interesak eta kapitalismoak zapaldurik daukan gehiengo sozialarenak defendatuko dituen proiektu politikoa defendatzea.

Agerian dago langile mugimenduan eta bere erakundeetan posizio politikoen espektro zabala dagoela. Posizio erreformistenetatik eta sozialdemokraziatik gertuen daudenetatik borrokarekin eta eraldaketa sozialarekin kontsekuenteenak diren sektoreetara arte. Gure ustez, beharrezkoa da sozialismo iraultzailearen ideiak defendatzea langile mugimenduan eta honekin batera beharrezkoa da langileen erakundeek sozialismoaren aldeko borroka antolatu eta kontzientea bultzatzea.

Helburu honetan, beharrezkoa da programa sozialistaren defentsan eta langile klasearen indarrean, borroka gaitasunean eta sormenean oinarrituko den estrategia. Funtsezkoa da sindikatuek eta ezkerreko alderdiek sitema kapitalista honen logika ez onartzea; sektore finantzariaren eta monopolio handien (banku, elektrizitate, garraio, telekomunikazio...) langileen kontrol demokratikopeko nazionalizazioa defendatzea; etxe kaleratze guztien aurka eta banka handiaren jabetza diren etxebizitza multzoaren desjabetzearen alde borrokatzea, horiek alokairu sozialean ezartzeko; hezkuntzaren kontraerreforma frankistaren (LOMCE) aurkako eta osasungintzaren pribatizazioaren aurkako mobilizazioaren buruan jartzea; greba orokorrei jarraipena ematea kaleratze masiboei aurre egiteko; 35 orduko lan astea defendatzea...

Beste mota bateko gizarte bat eraiki dezakegula seinalatu behar dugu, monopolio handi batzuen, milioidun eta bankarien gutxiengoaren diktaduratik askaturik egongo dena. Gizarte sozialista honen aldeko borroka ez da asmo oneko utopia bat, gizateriaren konkistak mantentzeko presazko behar bat baizik. Hori da langileek eta gazteek Euskal Herri aske eta sozialista bat lortzeko nahi dugun eta behar dugun bidea.

Arkaitz Aparicio, Euskal Herria Sozialista-ren izenean

...irakurrri