Jarraipen oso zabala izan du Bizkaiko Metalgintzako laugarren greba egunak, Ertzaintzaren jazarpenak jazarpen

Arrakastatsua izan da Bizkaiko metalgintzan, herrialdeko hitzarmenaren alde, sektorean ordezkaritza duten sindikatu guztiek deitutako laugarren greba eguna. Jarraipena aurreko egunetako greben antzekoa izan da, %80tik gorakoa, eta Sestao eta Barakaldo arteko martxa zein Durango egindako manifestazioa jendetsuak izan dira. Azken honetan, eserialdia egin dute Ertzaintzaren jarrera oldarkorra eta egindako atxilotuak salatzeko.


Langileek bi mobilizazio nagusi egin dituzte gaurkoan; Sestaotik Barakaldoraino egin duten martxa eta Durangon egindako manifestazioa. Bihar, ekainaren 21ean, boskarren greba egunean, manifestazioa egingo dute Bilbon, 12:00etan, Jesusen Bihotzetik hasita.



Gaurkoak gertakari larri eta latzak izan dira, izugarria izan da grebalariek Ertzaintzaren aldetik jasotako jazarpena eta errepresioa. Identifikazioak izan dira Bizkaia osoan eta Durangon atxilotuak eta bi zauritu ere, Ertzaintzak borraz kolpatuta. Patronalaren estrategia da, grebaren arrakasta ezkutatu eta desitxuratzeko.

Piketeei eta zaurituei gure elkartasun eta babes osoa bidali nahi diegu, eta atxilotuak askatzeko exijitzen dugu.
 

...irakurrri

Estatuko metalgintzako hitzarmenak bete-betean erasotzen ditu Euskal Herriko sektoreko langile guztiak

Atzo, urriak 12, Euskal Herriko hiritarrentzat inposatutako egunean, LABeko Industriako federazioak Madriletik, CCOO eta UGTren laguntzaz, negoziazio kolektiboaren estatalizazioaren alde egiten ari diren inposaketa salatzeko kanpaina abian jarri zuen. Estatalizazioa euskal langileen lan baldintzak gero eta prekariagoak izatea ekartzen ari da. Hori dela eta, bai lantokietan bai kalean arestian argitaratutako Estatuko metalgintzako hitzarmenak Euskal Herriko sektoreko langileentzat ekarriko dituen ondorio lazgarriak salatzeari ekin genion. 
Estatuko metalgintzako hitzarmenak bete-betean erasotzen ditu Euskal Herriko sektoreko langile guztiak. Ez dakar ezer onik, kontrakoa baizik, are gehiago ahultzen ditu herrialdeko hitzarmenak, horixe baita lan erreformaren xedea.

Beste behin ere, CCOO eta UGT sindikatuek, kontrakoa esaten duten arren, jendearen interesen gainetik, eurenak lehenetsi dituzte.

Hala ere, akordio hori koherentea da uztailean, bi sindikatuek, CONFEBASKek eta Eusko Jaurlaritzak egindako akordioarekin, gutxiengoan egindako hitzarmenak zilegiztatzeko. Biek daukate helburu berdina, CCOO eta UGTk adostu ahal izatea gutxiengoa izanik ere.

Azken eraso honen harira, Negoziazio Kolektiborako Esparru Propioa sortu nahi dugunon artean alternatiba sortzearen alde agertzen da LAB.

...irakurrri

¡No a la precariedad en el metal! Es hora de pasar a la ofensiva

Hoy, 28 de junio, los y las delegadas de LAB del Metal de Gipuzkoa hemos celebrado una asamblea en la sala Gurea de Villabona y, posteriormente, nos hemos bajo el lema “Hemen lan egin, hemen erabaki, metalgintzan prekarietateari Stop”.
En esta asamblea, además de compartir con las y los delegados la situación actual del sector, hemos definido y aprobado las líneas de intervención del sindicato para el próximo curso, con el objetivo de fortalecer nuestra acción sindical.

Ante el proceso de precarización que está sufriendo el sector del metal, al igual que el resto de sectores, LAB ha decidido pasar a la ofensiva para recuperar los derechos robados. LAB ha tomado las siguientes decisiones hoy:

- Vamos a combatir la precariedad en cada empresa. Para ello, vamos a realizar planes específicos que recogan las reivindicaciones concretas de las y los trabajadores, con el objetivo de movilizarnos. Mediante la lucha vamos a lograr acuerdos que obliguen a los empresarios.

- Ante la estatalización de la negociación colectiva que busca la patronal, queremos rescatar la negociación colectiva. Es necesario un marco propio de relaciones laborales. ¡Aquí trabajamos, aquí decidimos!. Con este objetivo, vamos a poner en marcha diferentes dinámicas y movilizaciones.

- La precarización que están sufriendo las y los trabajadores tiene responsables, tanto empresariales como responsables políticos. A pesar que existe dinero de sobra, cada vez más trabajadoras y trabajadores son pobres mientras unos pocos son cada vez más ricos. Esto es inaceptable y vamos a seguir interpelando y denunciando a los mismos.

...irakurrri

Milaka langile ArcelorMittalen itxieraren kontra kalean

Larunbatean milaka langilek Zumarragako kaleak hartu zituzten jokoan diren 351 lanpostuen eta Zumarragako lantegiaren jarraipenaren defentsan. "Por una política industrial real, Arcelor ez itxi" lelopean, instituzioei industriaren etorkizuna bermatuko duten politikak martxan jartzeko exijitu zieten. Langileak, sindikatuen babesarekin, borrokan jarraitzeko erabaki irmoa erakutsi dute asanbladan, eta bide horretan datorren asteazkenean 24 orduko geldialdia egingo dute.
Gezurrak gezur, Arcelor Mittal Sestao eta Zumarraga bideragarriak dira
Zergatik diogu hau?
- Arcelor Mittalek lantoki hauetara lan-zama ekarriko duela esanez agindu eta lotu duen guztia ez du bete.Gogora dezagun, duela urte eta erdi, Zumarragako Arcelor Mittal berak, malgutasun osoaren ordainez, agindu zuela lan-zama gehiago ekarriko zuela, baita lan-txanda gehiago zabalduko zituela ere. Ez du ezertxo ere bete. Langileek bakarrik bete dute hitza. Orduan gezurretan ari ziren, eta gaur egun, gezurretan ari dira. Horrexegatik ez zuen sinatu LABek inposaketa hura orduan.

- Ez dute ia inolako inbertsiorik egin lantoki hauetan. Horrek tupust egiten du aurten bertan Asturiasen dituen lantokietan aurreikusi dituzten 275 milioi eurotako inbertsioekin. Beraz, argi dago zein den euren apustu estrategikoa, Asturiaseko lantokiak indartzea alegia. Eta honen aurrean, gure galdera da: lantegi horiei ez die Txinako altzairuak eragiten ala? Merkatuaren ondorioa da edota multinazionalaren erabakia?

- Taldearekiko duten menpekotasuna erabatekoa da. Opakotasuna erabatekoa da. Lehengaia nahiz txatarra Arcelor Mittal taldeari erosi ohi diote, hark ezartzen duen prezioan. Ekoizpena, zuzenean eta osoki, saltzen diote taldeari; hortaz, taldeak ezarri ohi du erosteko prezioa, zeinak erabakitzen duen prezioan saltzen baituen berriro. Horrela, nahiz eta ACBri eta Zumarragari galerak egotzi, Taldeak dirua irabaz dezake. Hortaz, haren kontuen eta emaitzen opakotasuna erabatekoa da.

- Enplegua suntsitu eta lan-baldintzak okertu ditu.Langileen lan baldintzak okertu ditu; zuzeneko enplegua suntsitu du, eta azpikontratazio handiago batez ordezkatu du. Hots, haren langileei “dumpinga” ezarri die.

- Beste lantokietara lan-zama igorri dute. Aurten ACBk duen lan-zama Asturiasen eta Frantzian dauzkan lantegietara igorri du; dirudienez, hauei ere eragiten die Txinako altzairu merkea sartu izanak.

Bide batez, esan, Txinan altzairu merkea ekoizten duela eta mundu mailan dagoen altzairu ekoizle handiena dela.
Beraz, gauza hauek guztiek ez dute zerikusirik, ez altzairu txinatar merkearekin ezta argindarraren prezio garestiarekin ere.

Honen aurrean, Eusko Jaurlaritzak...
•2011. urtean, multinazionalari saldu zizkion bere esku zeuden akzioak (%10), krisialdiaren gordinean, baita BBK-k zeuzkan beste %10a ere. Langileak bazter utzi ditu.

•Ez dugu, multinazionalari eskaera argi eta garbia egin diola aditu, Sestaoko ekoizpenari berriro ekitearen harira. Ezta Zumarragakoaren kasuan ere.

•Multinazionalak zabaldu duen tesia bere egin du, altzairutegia itxi izanaren erantzule Txinako altzairua eta energiaren kostu handia eginez. Hortaz, multinazionalak ez du inolako ardurarik honetan. Are gehiago, haren eginkizuna Bruselan txosten bat aurkeztera mugatu da, non besteak beste, multinazional honen eskakizunak biltzen diren. Hartan ez da inolako konpromisorik eskatzen bere altzairutegientzat. Hortaz, errealitatean, bien itxiera justifikatzen ari da.

•Behin, Zumarragako itxieraren berri eman ondoren, agerian geratu da haren gaitasunik eza, nahiz multinazional handiekiko mendetasuna. Agerian utzi du ere, ez duela gure herriarentzako benetako industria politikarik.

•Honengatik guztiarengatik, Industria Sailburua den Arantza Tapia anderearen dimisioa eskatzen dugu. Zu ezgaitua zaude Arcelor Mittali ardurak eskatu ahal izateko. Zu haien itxura txukuntzen jardun zaren bitartean, langileei, etengabe, arduratsu jokatzeko eta sakrifizioak egiteko eskatzen zenien. Oso gogoan dauzkagu, duela urtebete, multinazionalak Zumarragako lantokia ixteko mehatxu egin zuenean, egin zenituen adierazpenak.

LABek exijitzen du...
Tamalez, halako bakardadean utzi gaituzte ACB zein Zumarragako langileak. Dena dela, LAB borrokatuko da biak berriro zabal daitezen, bideragarriak direlako eta etorkizuna dutelako. Baina hori jazo dadin, neurriak bideratu eta sustatu behar dira. Multinazionalari zein erakundeei eskatzen diegu:

1.Jendartean ACB eta Zumarragaren aldeko konpromiso argi eta garbia har dezaten. ACBko lantegia berehala zabal dadila eskatzen dugu eta Zumarraga ixteko mehatxua bertan behera uztea.

2.Arcelor Mittali eskatzen diogu bi lantokiei jarraitutasuna emango dien Industria Plana egin dezan.

3.Hainbat neurri hartu behar dira, adibidez, enpresek eta partikularrok ordaintzen ohi dugun elektrizitatearen prezioa merkatzea. Altzairutegi hauen aldeko borroka, energia demokratizatzearen aldeko borroka da. Finantza botere espekulatibo handien tiraniarekin amaitu behar da, egiazko ekonomiaren eta klase herritarren etsaiak direlako.

4.Ikerketa, Garapena eta Berrikuntzaren (I+D+I) hautua errealitate bihurtuko duen konpromisoa. Sektoreak bultzada publikoa behar du produktuen dibertsifikazioa eta kalitatea hobetzeko, teknologia eta informatika programak edota ekoizpenari loturiko softwareak hobetzeko. BPGren pontzentaiaren arabera, ikerketa, garapena eta ikerkuntzan (I+D+I) egiten den inbertsioa gurearen antzeko errenta per kapita duten beste herrialdeek xedatzen duten ia-ia erdia da.

5.Bestelako neurriak bideratzea.

Azkenik, euskal jendarte osoari dei egiten diogu antolatuko diren mobilizazio guztietan parte har dezan

 

...irakurrri

LABek ADEGIko presidenteari eskatu dio bere enpresan lehenesten duen akordiorako jarrera har dezala herrialdeko hitzarmenaren aurrean ere

LABeko Gipuzkoako Metalgintzako delegatuek batzarra burutu dute herrialdeko hitzarmenaren defentsan aurrerantzan jorratuko duten lan ildoa adosteko.






Batzarraren ostean delegatuak ADEGIren egoitzan izan dira hitzarmenaren defentsan eta Pello Gibelalde, ADEGIko presidenteari, bere enpresan lehenesten duen akordiorako jarrera herrialdeko hitzarmenaren aurrean zergatik ez duen aplikatzen galdetzeko.

...irakurrri

LABeko Metalgintzako delegatuek patrolanaren jarrera arduragabea eta hipokritaren aurrean kalera irtetearen garrantzia azpimarratu dute

LABeko Bizkaiko metalgintzako delegatuek patronalaren jarrera arduragabea eta hipokrita salatu dute. Lan erreformatik mugatu dezaken Bizkaiko metalgintzako hitzarmena sinatzerari ezetza ematen dioten bitartean, enpresa eremuan kontrakoa egiten dute. Adibiderik garbiena, FVEMeko lehendakariordea den José Javier Arteche Zubizarreta da, langilegoari ukatzen diona bere enpresan sinatzen du.


LABen ustez egoera honetan patronalak nahi duen hitzarmen kolektibo bat sinatzeko ez bada ez duela ezertarako balio negoziazio mahaian esertzeak adierazi du eta nola ez, horretarako ez dagoela prest gaineratu du; "ez dugu onartuko langileoi iruzurrik egitea, eragin mugatuko hitzarmen baten sinadurarekin".

Bestalde, LABek irtenbidea ez du (soilik) enpresetan hitzarmenak sinatzean ikusten, bide horrek Bizkaian hain ugariak diren enpresa txiki eta ertainetan lanean diharduten eta negoziatzeko gaitasunik ez duten milaka langile babesik gabe uzten direlako. Honela, LABek Bizkaiko metalgintzako hitzarmen duin baten alde egiteko deia luzatu die langile guztie. Sindikatuaren ustez enpresarien gehiengoa ordezkatzen ez duen patronalaren itxikeriaren aurrean, langileei geratzen zaien bide bakarra mobilizazioa, salaketa eta konfrontazioa dira.

...irakurrri

Olentzerok ikatza ekarri dio Adegiri

Gaur Euskal Herrian aski ezaguna eta maitatua dugun Olentzerok berak ere bat egin nahi izan du Gipuzkoako metalgintzako langileen borrokarekin. Arrazoiak merezi zuela eta, aurten inoiz baino lehenago jaitsi da Olentzero menditik Donostira.

LABeko metalgintzako kideak herrialdeko hitzarmenaren aldeko mobilizazio eta aldarrikapenetan urrats berriak ematen hasi dira, protesta berriak antolatuz eta indartuz.

Gaur Euskal Herrian aski ezaguna eta maitatua dugun Olentzerok berak ere bat egin nahi izan du Gipuzkoako metalgintzako langileen borrokarekin. Arrazoiak merezi zuela eta, aurten inoiz baino lehenago jaitsi da Olentzero menditik Donostira.


Urte osoan zehar, eta bereziki uztailaren 7az geroztik Adegik izandako jarrera dela eta haserre azaldu da Olentzero: “Jaso ditut pila bat gutun Gipuzkoako metalgintzako langileenak eskatuz Herrialdeko hitzarmena. Ongi! Beste alde batetik, jaso ditut gutun gutxi batzuk Adegiko kideenak Gibelalde, Apezetxea, Zamakola... Jendilaje hauenak, eskatuz Madrileko lan erreforma Gipuzkoako metalgintzako hitzarmenean sartzea. Nola onartuko du Olentzerok, euskalduna izaki, Madriletik erreforma hona ekartzea? Oso haserre nago, oso haserre!!”

Eta horregatik, ikatza utzi du Adegiren egoitzan. Kiloka ikatz, Adegiren jarrerak besterik merezi ez duelako.

Olentzerok elkartasuna adierazi die langileei: “Nahiz eta ikazkina izan, eta ez izan metalgintzako langilea, bat egiten dut Gipuzkoako metalgintzako langileokin. Aurten gainera, inoiz baino opari gutxiago dago umeentzako, jendilaje honek Gipuzkoa guztia prekarietatera kondenatu nahi duelako...”

LAB sindikatuak antolatutako protesta baketsu eta umoretsuari amaiera emateko, mezu argia utzi die Olentzerok Adegiko kideei: “Apezetxea, Gibelalde, Zamakola... Hurrengo urtean txintxoak izan! Txintxoak izan, bestela, hurrengoan ere ikatza izango duzue!”
  

...irakurrri

LABek metalgintzako herrialdeko hitzarmenen alde borrokan jarraitzen du

LABeko metalgintzako Gipuzkoako ordezkariek atzo Donostian emandako prentsaurrean aurreratu moduan, sektoreko hitzarmenaren alde mobilizatu da gaur ere sindikatua. Gipuzkoan Eibarren egin du protesta LABek, CONFEBASK eta ADEGIko kide den Eduardo Zubiaurreren enpresaren aurrean (jaz Zubiaurre) eta Bizkaian Durangaldeko enpresa ezberdinen aurrean.

Zubiaurre, beste hainbatekin batera, Raxoik inposatu nahi digun lan erreforma egikaritu nahian dabil. Aierza, Apezetxea, Zamakola eta beste batzuekin batera, Gipuzkoako hitzarmena suntsitu nahian dabil, euren pribilegioak langileen eskubideak suntsituz. Guzi hau salatzeko LABek elkarretaratzea egin du Jaz Zubiaurre enpresaren aurrean.

Durangaldean eta Bizkaiko Hitzarmenaren defentsan elkarretaratze ezberdinak egin dituzte LABeko kideek enpresa ezberdinen aurrean, besteak beste, Tardea, Alko, Rotthenberger, Layde, Bruss edota La Madalena lantegietan.

...irakurrri

LABek enpresa guztietan sektoreko hitzarmena babestu eta betetzen ez duten enpresariak jendaurrean salatuko ditu

Behin Bizkaiko eta Gipuzkoako Metalgintzako hitzarmen kolektiboei buruzko lehen epai irmoak ezagutu ondoren, LAB sindikatuak honi buruz egiten duen gogoeta ezagutarazi eta hitzarmena lortzeko langileen mobilizazioak bultzatzearen aldeko konpromisoan berresten dela adierazi zuen. Bide honetan egoera askatzeko urrats berriak aurrera emango dituela adierazi zuen.

1.- LABek epaia ezagutu baino lehen bazekien zer gerta zitekeen, eta epaia ezagutu ondoren, are hobeto daki epaitegiek ez dutela sektorearen negoziazio kolektiboaren arazoa konponduko. Hori esan genuen gure sindikatuak aurkeztu zuen eskaria aintzat hartu zenean eta Bizkaiko metalgintza hitzarmena indarrean zegoela onartzen zuen epaiaren berri izan genuenean; atzoko sententzia ezagutu ondoren, esandakoan berresten gara.

Atzokoan EAEko Justizia Auzitegi Nagusiak eskuak garbitu zituen. Boto partikularrak arrazoia ematen zigun arren, erabaki zuen ez zuela mami-mamiraino joko. Hala ere, honek ez dio Adegiri arrazoia eman. Sententzia hau ezagutu ondoren deslotzeko asmoa zuten enpresek, aurrerantzean ere ezin izango dute egin.

Sententzia honek sortzen duen egoera, hortaz, segurtasun juridikorik ezarena da. Aurrerantzean sor daitekeen kasuistika oso bestelakoa izan daiteke. Egoera berean, kontrako epaiak eman daitezke Lan Epaitegietan.

Begi-bistakoa da sindikatuak honen aurkako errekurtsoa aurkeztuko duela.

2.- Patronalak, jendartean, langileen eskubide guztiei begirunezko jarrera erakusten badie ere, lantoki barruan, enpresei aholkatzen die gutun bidez ez ditzaten langileen eskubideak kontsolidatu. Honela, hamaikatxo enpresak bidali dizkiete gutunak euren langileei, beti ere, aurrerantzean euren lan baldintzak ez zaizkiela ezarriko adieraziz. Horien benetako helburua sektorearen lan baldintzak desarautzea da, langileak morrontzara eramanez. Eta alor honetan, ADEGI ikasle nabarmena dugu. Duela 3 urte gauzatu nahi zutena eta hitzarmenaren 35 artikulu baino gehiago ezabatuta ere lortu ez zutena, oraingoan lortu nahi dute lan erreformaren laguntzaz.

Lanaren desarauketa agerikoa da, batez ere:

• Kontratazio berriei ez zaie probintziako hitzarmena ezartzen. Bigarren eta hirugarren mailako langileak sortu nahi dituzte.
• Soldatak jaisten dituzten eta lanaldia handitzen dute, hitzarmen beraren gainetik ere.
• Langileen aurka zuzenki jotzen dute, sindikatuek enpresan duten ordezkaritzari ezikusiarena eginez.

Eta oraingoan, sektoreko hitzarmenaren segurtasunik eza ere erabili nahi dute, enpresa mailan, lan baldintzak kaskartu daitezen bultzatuz.

Eta hau guztia, hemen, Euskal Herrian gertatzen ari da, gure erakundeen isiltasun konplizearen aurrean.

3.- Sektoreko negoziazio kolektiboaren arazoa ez da lan edo epaitegiko arazo hutsa, batez ere, arazo politikoa eta soziala dugu. Negoziazio kolektiboa herri batean lan harremanak arautu eta sortzen den aberastasuna zuzentasunez banatzeko baliabide eraginkorra da. Ez da, CONFEBASKek ulertzen duen moduan, bere neurrira egindako tresna bat.

Egungo egoera larrian, guztion eskubideak eta lan baldintzak homogeneizatzea bermatuko duen sektoreko negoziazio kolektiboaren beharra nagusitzen da. Eta hori, herrialdeko sektore hitzarmenen bitartez bakarrik lor daiteke. Patronalak lan erreforma muturrera eramateko hautua da, hain zuzen, gure industriaren lehiakortasunak aurkitzen duen oztopoa.

Euskal Herriak, garbiki industriala den herriak, ezin du iraun bere interesak babestuko dituen legeriarik gabe. Eskubiderik gabe ez dago kalitateko industriarik, ez eta etorkizunik ere. Hitzarmen kolektiborik gabe txirotasuna eta desberdintasunak gero eta handiagoak izango dira. Gure etorkizuna arriskuan dago.

Hori dela eta, euskal erakundeak ez daitezke honetan nahasi gabe egon. Argiki eta irmoki azaldu behar dute horren garrantzitsua den arazo honi buruz duten iritzia. Patronalak gutxiengo baten interes elitistak lehenesten ditu herri honen gehiengo politiko, sozial, eta sindikalen gainetik ere. Benetan lotsagarria!

4.- Atzoko epaiak berresten gaitu, hitzarmena lortzeko langileen mobilizazioak bultzatzearen aldeko konpromisoan. Argi izan bezate Adegik, SEA-k eta FVEM-k, jarraituko dugula borrokan!

Garaia da, elkar hartuz, gure industria babestuko duen berezko ereduan oinarritutako alternatibaren alde egin dezagun. Geureganatu ditzagun konpromisoak!

LABen konpromisoa aldi berri honi begira:

• Enpresa guztietan sektoreko hitzarmena babestuko dugu. Honen azpitik ez da ezer negoziatuko. Ez da ezer negoziatuko harekin loturarik ez badu.
• Hitzarmena beteko ez duten enpresari guztiak salatuko ditugu jendaurrean.
• Sektoreko hitzarmenaren aldeko mobilizazio berriak egingo ditugu sektorean eta enpresetan.
• Egoera askatzeko urrats berriak egingo ditugu.

...irakurrri

Gipuzkoako Metalgintzako delegatuek hitzarmenaren aldeko borrokan jarraitzen dute

LAB sindikatuak, Gipuzkoako metaleko delegatuen batzarra burutu zuen atzo Hernanin. Herrialdeko metaleko hitzarmenaren inguruko egoeraren gaineko gogoeta egin ondoren, orain arteko bideari jarraipena ematea erabaki zuten.

Enpresetan, gainontzeko sindikatuei eta patronalari, herrialdeko hitzarmenaren aldeko akordiorako proposamenak lantzen jarraituko dute, enpresa mailako negoziazio eremuarekin uztartuz. LABek, orain arte egin bezala, baina estrategia berdefinituz, bi negoziazio eremuen aldeko hautua egiten du, sindikatuaren ustez, biak ala biak, bata bestearen osagarri baitira.

Metaleko delegatuek, Azarorako eta Abenduko lehen hamabostaldirako mobilizazioak adostu dituzte eskualdeka, Gipuzkoako metaleko hitzarmenaren alde.

Horrez gain, azaroaren 26 eta 28rako, Hego Euskal Herri guztian eta maila konfederalean, mobilizazio egunak deitu ditu sindikatuak, negoziazio kolektibo eta enpleguaren alde eta egun horietan, Azaroaren 30ean, Donostin burutuko den manifestazio nazionala joateko deialdia egingo da eskualdez eskualde.

...irakurrri

 Goizeko 9:00etan eman diote hasiera bi egunetan egingo dituzten 12 orduko elkarretaratzeen lehenari LABeko Gipuzkoako Metalgintzako delegatuek.  LAB sindikatuak behin eta berriro adierazi du, bai uztailaren 7a aurretik, baita ondoren ere, sektore eta enpresa hitzarmenen defentsan borrokan segiko duela. Gaur eta bihar, 12 orduko elkarretaratzeak egingo dutezte ADEGI aurrean eta ostiralean eguerdiko 12.30etan manifestazioa egingo dute ADEGIren aurretik abiatuta.

ARGAZKIAK

 

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

LAB Sindikatua

 

...irakurrri

Gipuzkoako metalgintzako delegatuen batzarra

LABeko Gipuzkoako metalgintzako delegatuek batzarra egin zuten atzo Hernanin sektoreko hitzarmenaren egoera aztertu eta aurrera begirako pausoak finkatzeko.

Gogoratu behar dugu uztailaren 2ko hitzarmenaren azken negoziazio mahaian ADEGIk lan erreforma bere osotasunean aplikatzeko asmoa erakutsi zuela eta LABen erantzuna, uztailaren 7a eta gero ere, herrialdeko hitzarmenaren aldeko apustuan borroka egin zuela izan zela.

...irakurrri

ADEGIk Gipuzkoako Metalgintzako hitzarmena hiltzat jo du

Gaur, 2013ko uztailaren 2an, herrialdeko metaleko mahaia bildu da. LAB sindikatuak, CCOO eta UGTrekin batera, aurreko bileran egindako proposamena berretsi du eta ADEGIri erantzunkizunez jokatzeko eskatu dio. ADEGIk Madriletik oparitu dieten Lan Erreforma bere osotasunean aplikatzeko asmoa adierazi du, “hitzarmena nahi baduzue, uko egin zuon eskubideei eta onartu lan erreforma” esanaz.

LAB sindikatuak uko egiten dio inposaketan oinarrituriko negoziaketa eredu honi eta ADEGIri uztailaren 7a baino lehen bere jarrera alda dezala galdatzen dio. Herrialdeko hitzarmena ez dago hilda sektoreko langileok bere alde borrokatzeko prest gauden bitartean. LABek uztailaren 7a baino lehen, eta baita ondoren ere, herrialdeko hitzarmenaren aldeko apustua egiten du. Aurrerantzean egin beharreko urratsak zehaztu eta adosteko, LABeko delegatuen batzarra egingo da uztailaren 4an. 

...irakurrri

Ainhoa Etxaide: "Negoziazio kolektiboa suntsitzea ez da irtenbidea"

LAB sindikatuak manifestazio zaratatsua egin zuen pasadan ostiralean Bilbon sektore eta enpresetako gure hitzarmenen defentsan. Krisia honetan inposatu zaizkigun erreformen aurkako lehen greba orokorraren bigarren urteurrenaren bezperan, LABek, ekainaren 29 eta martxoaren 29ko greba orokorretan esan bezala, Euskal Herrirako alternatiba badela aldarrikatu zuen.

AINHOA ETXAIDE

UZTAILAK 4Lanuzte eta mobilizazioak sektore eta enpresetako gure hitzarmenen defentsan

LABeko idazkari nagusiak, Ainhoa Etxaidek, alternatiba negoziazio kolektiborako euskal esparru bat osatzetik pasatzen dela adierazi zuen. Hitzarmenen bizi iraupenaren harira, Etxaidek, "hitzarmenei uko egiten ez dioten langileak dauden bitartean bizirik jarraituko dutela" azpimarratu zuen.

...irakurrri

350.000 trabajadores abocados al incierto fin de los convenios

La incertidumbre se cierne sobre los acogidos a los convenios sectoriales que caducan el próximo domingo. Sindicatos y patronal coinciden en que «nada termina» ese día, aunque ambas partes parecen prepararse para la aplicación paulatina de las medidas que contempla la reforma laboral.

 

             

Manifestación de LAB, el pasado viernes en Bilbo.

El escenario y la fecha marcada son ya conocidos. El 7 de julio la inmensa mayoría de los convenios sectoriales de la CAV perderán su vigencia al haber transcurrido el año de ultraactividad establecido tras su vencimiento. Son un total de 113 según los últimos datos del Consejo de Relaciones Laborales (CRL) correspondientes al mes de abril y que indican que solo seis convenios han sido firmados. Los trabajadores afectados ascienden a unos 350.000.

Si hasta ahora el debate se centraba en las negociaciones de cara a poder renovar los convenios, con la certeza de las partes implicadas de que no hay posibilidad de acuerdo, la incertidumbre se cierne en qué escenario se presenta a partir del 7 de julio, si bien sindicatos y patronal coinciden en que «nada termina» ese día.

La imposibilidad de llegar a un consenso es reconocida por unos y por otros. Los sindicatos LAB, CCOO y UGT abogan por mantener los convenios provinciales por considerarlos una referencia que no se puede perder a la hora de negociar pactos de empresa, instrumento este último que, a su vez, también ven necesario. Además, creen que el marco sectorial da cobertura a muchos más trabajadores.

En esta línea, las tres centrales han presentado esta semana una propuesta conjunta en las mesas negociadoras del Metal de Araba, Bizkaia y Gipuzkoa, uno de los sectores más implicados en la lucha por el convenio provincial. Dicha plataforma busca, según los sindicatos, «desbloquear la negociación» e incluye medidas como subidas salariales con la referencial del IPC, incremento de la ultraactividad e inclusión de cláusulas que blinden las condiciones ante la reforma laboral.

Sin embargo, las patronales se mantienen en la postura de rechar en rotundo la propuesta. Insisten en que no firmarán ningún convenio que suponga una «contrarreforma». A ello se le une el reciente reconocimiento por parte de una de ellas, en concreto Adegi, de que «el mundo puede seguir subsistiendo» sin convenios provinciales. Es más, manifestó que se abre «un nuevo escenario de oportunidades» que permite «mejorar la competitividad» porque «se recuperan facultades de decisión empresarial» y la posibilidad de «adoptar decisiones unilaterales».

«Negociación destruida»

 

Esta postura muestra, a juicio de la secretaria de Acción Sindical de LAB, Garbiñe Aranburu, que «la reforma laboral ha destruido completamente la negociación colectiva». Por ello, incide en que tanto antes como después del 7 de julio seguirán trabajando por un modelo de negociación que proteja a la mayor cantidad de trabajadores posible. El éxito dependerá, según afirma, de la «capacidad de responder a la aplicación de la reforma laboral.

Explica Aranburu que desde el sindicato no prevén que de un día para otro se vaya a aplicar «de manera radical» la reforma aunque creen que «poco a poco se irán aplicando ciertas medidas. Por eso creemos que es tan importante establecer una dinámica de respuesta desde el principio», señala.

También apela a la responsabilidad y la implicación de las instituciones, en especial al Gobierno de Gasteiz, en cuyas manos está otro de los aspectos que más les preocupa y motiva el bloqueo de las negociaciones: el arbitraje obligatorio.

La reforma establece que una comisión de arbitraje debe decidir en los casos de descuelgue pero en la CAV no existe, de momento, dicho instrumento. Los sindicatos son muy críticos con respecto al arbitraje obligatorio, por lo que desde un principio trasladaron a Lakua la petición de que no creara la comisión. Por ahora no han obtenido respuesta oficial.
Aranburu indica que este bloqueo va más allá de un «conflicto laboral» y que está en juego «qué modelo de sociedad y qué relaciones laborales vamos a tener». «No es cierto que se garantice el crecimiento económico con unas relaciones laborales cada vez más desreguladas», apostilla.

«Una estrategia limitada»

 

La adhesión obtenida en las movilizaciones de las últimas semanas en defensa de los convenios de sector y empresa demuestra, según Aranburu, que «los trabajadores no renuncian a sus derechos» y es, en cierto modo, un impulso para abordar la confrontación que previsiblemente aumentará en adelante. De hecho, en los tres últimos meses se ha triplicado la conflictividad laboral.

Insiste en la defensa tanto del ámbito sectorial como de empresa. «No compartimos que se parcialice el debate a los ámbitos de negociación. Para nosotros el debate principal es cómo mejorar la correlación de fuerzas y el posicionamiento de los trabajadores, qué estrategia ponemos en marcha para mover la posición de la patronal», dice.

Ante el debate suscitado al respecto, recalca que defender solo el convenio de empresa, teniendo en cuenta que cubre a un 10% de los trabajadores vascos, «supone dejar a miles sin ámbito de negociación. Es una estrategia limitada».

Cree que la falta de un convenio provincial también afectará a las empresas con convenio propio y explica el por qué con un ejemplo. Relata que si aquellos que negocian en la empresa -cita como ejemplo a CAF, con un convenio de empresa «digno»- tuvieran que partir del convenio estatal y no del mínimo provincial, sus condiciones también irían decayendo. «Los salarios y las condiciones laborales caerían vertiginosamente con la aplicación de los convenios estatales o, en su defecto, del estatuto de los trabajadores». Destaca que los convenios vascos son mejores que los estatales, ante lo que advierte que «no vale defender solo el ámbito, también los contenidos».

Admite que la patronal tiene «una herramienta muy valiosa que le permite hacer lo que quiera» pero alerta de que «por la vía judicial las cosas tampoco están del todo claras», ya que cabría la posibilidad de que el fin de la ultraactividad no sea de fuerza mayor en todos los casos.

Adegi: cautela y oportunidad

 

Mientras los sindicatos auguran un ambiente de incertidumbre, la patronal parece ver la luz al final del túnel. Así lo dejan entrever las declaraciones de Adegi esta misma semana que, aludiendo a una mayor competitividad como objetivo, se congratulaba de la «reducción de costes laborales» que podrá acometer en adelante.

Durante un coloquio celebrado en Donostia, el Catedrático de Derecho del Trabajo, Federico Durán, declaró que «en España no ha habido moderación salarial verdadera en comparación con nuestros competidores» y subrayó que la reforma de la negociación colectiva permite la «devaluación interna», es decir, mayor facilidad para reducir salarios y modificar condiciones.

Es por ello que Adegi lanzó un mensaje de tranquilidad a sus asociados y apuntó que «no hay prisa para ejecutar grandes cambios», de modo que invitó a esperar a las «vías de escape» que ofrece la reforma.

A pesar de saberse con la ley en la mano, recomienda «no hacer experimentos», mientras los sindicatos apuestan por la confrontación y aprovechar las coletillas que deje la normativa ante un complicado escenario en el que nadie sabe muy bien qué sucederá.
 

Acuerdos firmados «a la baja» en Nafarroa

 

La situación se presenta diferente en Nafarroa, donde la negociación colectiva ha ido por otros derroteros. El coordinador de LAB, Igor Arroyo, explica que ha estado determinada por el acuerdo firmado por UGT y CCOO con la patronal en 2012, tras la huelga general contra la reforma laboral del 29-M. Ese pacto establecía que los salarios crecieran por debajo del IPC, «es decir, que los trabajadores tenían que perder capacidad adquisitiva», y da por buena la flexibilidad. También incluye de una manera «bastante genérica, sin suponer un compromiso para la patronal», puntos que podían ser de interés para los trabajadores. La mayoría de los convenios sectoriales han sido firmados por UGT y CCOO en base a este acuerdo.

 

La posición de LAB ha sido siempre contraria a firmar convenios que no blinden de la reforma ya que considera que suponen «un paso atrás». Arroyo destaca que en algunos que aún no han sido firmados han conseguido alargar la ultraactividad e intentarán blindarlos. A ello añade que no está claro qué posición tomará la patronal a partir del 7 de julio, entre otras cuestiones, por el nivel de conflictivad que pueda generar. «Nosotros defendemos que todos los ámbitos de negociación son complementarios y creemos que en Nafarroa debería haber un acuerdo intersectorial para blindar la negociación provincial pero no hay voluntad política para ello», afirma. Por ello, se centrarán en el blindaje tanto en las empresas como por sectores.

...irakurrri

La patronal rompe la mesa de negociación del Metal de Bizkaia y en Gipuzkoa se enroca en la aplicación de la Reforma Laboral

LAB, CCOO y UGT presentaron ayer en las mesas de negociación del Convenio del Metal de Bizkaia y Gipuzkoa una propuesta para desbloquearlas. Como ya pasara en la mesa de Araba, la respuesta de la patronal no ha variado nada. La patronal bizkaina, FVEM, ha roto la mesa declarando que no se reunirá más con los sindicatos y ADEGI se reafirma en su propuesta de congelación salarial y aplicación de la reforma.

Ante el inmovilismo de la patronal el sindicato LAB cree que "si queremos que se mantenga vivo el convenio no queda otro camino más que la lucha".

PROPUESTA PRESENTADA POR LAB, CCOO y UGT EN LA LA MESA DEL METAL DE GIPUZKOA

-Mantenimiento de las condiciones actuales del convenio.
-Subida salarial para cada año de vigencia del IPC.
-La ultraactividad será de 3 años.
-Blindaje. El mismo texto que se ha firmado en el papel de Gipuzkoa.

VALORACIÓN DE LAB, CCOO y UGT DE LA MESA DEL METAL DE BIZKAIA
SE ROMPE LA MESA NEGOCIADORA DEL CONVENIO PROVINCIAL DE BIZKAIA POR INCIATIVA DE LA PATRONAL

En la última reunión celebrada el día de hoy en la Mesa Negociadora del Convenio Colectivo Provincial de Bizkaia, que ha concluído sin acuerdo, la patronal bizkaina, FVEM ha declarado que no volverá a reunirse con los sindicatos.

Al comienzo de la reunión LAB ha expuesto a la patronal, el documento para el acuerdo que los sindicatos LAB, CCOO y UGT presentaron públicamente esta semana, que consistía en mantener los contenidos actuales del convenio, subidas salariales igual al IPC, ultraactividad de mínimo 4 años, procedimiento para la inaplicación exceptuando el arbitraje obligatorio, así como un compromiso entre las partes firmantes de defender en el ámbito de la empresa el convenio provincial como condiciones laborales básicas para el sector.

La patronal ha formulado una nueva propuesta que consistía básicamente en congelación salarial, 2 años de ultraactividad, procedimiento para la inaplicación con arbitraje obligatorio y ningún compromiso por la patronal de hacer valer el convenio provincial como regulador de las condiciones laborales básicas para el sector. Ello trae consigo un convenio provincial que hace de límite máximo en derechos laborales, y plena unilateralidad para las empresas para su empeoramiento.

Se ha achacado a la patronal que durante meses ha estado manifestando que los planteamientos formulados por LAB no se ajustaban a la ley, cuando en realidad lo que deja de manifiesto hoy, es la NULA VOLUNTAD DE LA PATRONAL, FVEM, DE FIRMAR UN CONVENIO COLECTIVO QUE GARANTICE SU CUMPLIMIENTO Y EL RESPETO DEL MISMO EN EL AMBITO DE LA EMPRESA A LOS TRABAJADORES Y TRABAJADORAS DEL SECTOR DEL METAL DE BIZKAIA.

La patronal incluso ha amenazado con que a partir del 8 de julio las cosas van a cambiar, es decir, los salarios empezarán acercarse a los salarios mínimos (que traerá consigo el cambio de los conceptos salariales), incrementos de jornada, etc.

Ha finalizado la reunión con el rechazo por parte de la patronal FVEM ha volver a acudir a la mesa negociadora del metal.

Ante esta situación, en la que la patronal está cómoda, y la cuenta atrás para la destrucción de los derechos laborales y salariales de los trabajadores y trabajadoras del metal de bizkaia que ha costado conseguir durante 30 años, y que se van al traste, no nos queda más que salir a la calle y seguir peleando por nuestros derechos, de la misma manera que lo hicimos el 21 de julio pasado.

...irakurrri

Gipuzkoako metalgintzako hitzarmenaren aldeko aldarria ADEGIren jardunaldietan

Negoziazio kolektiboari zuzenki lotuta, uztailaren 7ari begira, "hitzarmen kolektiboetan izango diren aldaketei buruz" ADEGIk atzo Donostiako Kursaalen antolatutako jardunaldiak direla eta, LAB, CCOO eta UGT sindikatuak protesta egin zuten hitzarmenen defentsan.

Bereziki, Gipuzkoako metalgintzako hitzarmenaren aldeko aldarria eraman zuten sindikatuak ADEGIren aurrera.

...irakurrri

Metalgintzako greba egunak langileek hitzarmenarekiko duten konpromisoa handia dela erakutsi du

Ekainaren 21ean metalgintzako sektoreanEAEn izandako grebari buruzko balorazioa ezin positiboagoa egiten du LAB sindikatuak. Jarraipena oso zabala izan da Gipuzkoan, Bizkaian eta Araba, enpresa txikietan zein handietan.

Convenio del Metal de Gipuzkoa: Unidad y determinación JON ANDER GOÑI, responsable nacional del Metal de LAB

Gipuzkoan, azken greba egun honetan, hainbat kooperatibek ere bat egin dute gure deialdiarekin. Hori sektoreko langileek metalgintzako hitzarmenarekiko konpromiso eta atxikimenduaren adierazgarri da. Halaber, protesta eta mobilizazio ekitaldiak nahiz hauen maila eta indarra bidertu dira.

ADEGI, FVEM eta SEA patronalek gogoan hartu beharko lukete gaurkoan gertatutakoa. Hau uztailaren 7aren ondoren etorriko denaren atarikoa besterik ez da, beti ere, sektoreko hitzarmenak indargabetuko balira.

Era berean, erakunde publikoak, eta Eusko Jaurlaritza batez ere, ez daitezke, lan gatazkak handitzearen aurrean, ikusle hutsak izan. Engaiatu behar dute patronalak, jarrera zurrunak baztertuz, negoziatzeari ekin diezaion.

Azkenik, sektorea zoriondu nahi dugu, eta batik bat, LABen militantzia, astean zehar egin behar izan duen lan eskergagatik. Bide onetik goaz.

...irakurrri

LAB, CCOO eta UGTk proposamen bateratu bat eramango dute EAEko Metalgintzako mahaietara

Metalgintzako mahaian %50 baino gehiagoko ordezkaritza duten LAB, CCOO eta UGT sindikatuek, sektoreko mahai negoziatzailea askatzeko nahiarekin, aste honetan bertan, EAEko metaleko hitzarmenaren negoziazio mahai guztietan proposamen bateratu bat aurkeztuko dutela iragarri dute. Proposamenak KPI-ri lotuko soldata igoera eta blindatze klausulak jaso behar dituela planteatzen du.

LAB, CCOO ETA UGTren PROPOSAMEN BATERATUA EAEko METALGINTZAKO MAHAIETAN

Negoziazio kolektiboan bata bestearen atzetik egindako erreformek arriskuan jarri dute metalgintzako probintzia hitzarmenen izana bera, uztailaren 7an ezarriz hitzarmenek ultraktibitatea galduko luketen data. Patronalaren jarrera arduragabeak larriki mehatxatzen ditu harmakadetako borrokari esker lortutako lan eskubideak. Patronalak guzti-guztia nahi du beretzat; lan erreforma erabiltzen du langileen laneko eta gizarte baldintzak urritzeko tresna gisa, sektorearen nahiz lurraldearen gizarte-kohesioa eta egonkortasuna arriskuan jarriz. Horrek, azken egunotan, protesta orokorra eragin du sektorean.
Patronalak erakusten duen pasibotasunaren aurrean eta uztailaren 7tik aurrera sor daitekeen egoeraren jakitun, hemen gauden sindikatuok, negoziazio mahaian langileen %50a baino gehiago ordezkatzen dugunok, proposamen hau aurkezten dugu negoziazioa askatu nahian eta hortaz, honen ondorioak ekidin nahian.
Proposamen honetan, egungo baldintzak abiapuntu hartuta, KPI-ri lotuko soldata igoera jaso behar dela planteatzen dugu, horrek enpleguari eusten lagunduko duelako, langileen eros-ahalmenari eutsiko dio krisialditik lehenago aterako gaituzten politikak sustatuz. Soldatak bere horretan uztea arduragabekeria litzateke, ekonomiaren moteltzeari eta krisialdiaren ondorioak egiturazkoak bilakatzeari lagunduko liekeelako, enpleguaren galera are handiagoa eraginez.
Halaber, blindatze klausulak jaso beharko lirateke, non derrigorrezko arbitraia baztertuko den eta ultraktibitatearen legezko gutxieneko epea handitu, akordioak iraun dezan negoziazio kolektibo beraren oinarri gisa.
Proposamena, aste honetan bertan, EAEko metaleko hitzarmenaren negoziazio mahai guztietan aurkeztuko dugu. Bidezkoa eta zentzuduna da proposamena, eta egungo gatazka eta milaka langile eskubiderik gabe uztea ekidin dezake. Honekin, patronala benetan sektoreko hitzarmen eta negoziazio kolektiboaren alde dagoen ala ez frogatuko da. Patronalak dagoeneko ez du aitzakiarik hitzarmenen negoziazioei ez heltzeko.

Edonola, patronalak jakin behar du, berriro proposamena baztertuko balu, hemen gauden sindikatuek gure metaleko hitzarmenarekiko dugun konpromisoa berresten dugula eta mobilizazioekin jarraituko dugula uztailaren 7tik aurrera ere. Inongo patronalak ez gaitu sektoreko negoziazio kolektiboaren eskubiderik gabe utziko.

ELA sindikatuari ere dei egiten diogu, gogoeta egin eta patronalaren kontra gurekin bat egin dezan. 30 urtetan ezagutu ez den garai zail honetan, langileei entzun eta sindikatuen arteko batasunaren aldarria entzun dezatela.

Azkenik, instituzio publikoei dei egiten diegu, bereziki euskal Gobernuari, gatazka eta hitzarmen kolektiboak galtzeko aukeraren aurrean ikusle hutsa izan ez dadin. Patronalari argi eta garbi esan diezaiola, negoziazioetan eseri eta utz ditzala jarrera inmobilista zein politikoak alde batera, lan erreformaren aurrean. Herri honen langileen aurrean badu ere bere erantzunkizuna.

Herri honek etorkizun arautua merezi du, lan eskubideak bermatuko dituen etorkizuna.


Donostian, 2013ko ekainaren 24an
LAB, CCOO, UGT

...irakurrri

Milaka langile irten dira kalera Bilbo, Gasteiz eta Donostian enpresa eta herrialdeko hitzarmenen defentsan

Donostiako manifestazioa.

CCOO, LAB, UGT eta ESK sindikatuen deialdiari jarraituz, milaka langile irten dira EAEko hiru hiriburuetan uztailaren 7an iraungitzen diren sektoretako hitzarmenen defentsan. Hitzarmen sektorialaren defentsan ere, Gipuzkoa, Bizkaia eta Araban Metalgintzako langileek greba eguna egin dute.

Bilboko Manifestazioa.

Gasteizko manifestazioa.

MOBILIZAZIOAREN AMAIERAN DEITZAILEEK EGINDAKO INTERBENTZIOA

Milaka langile izan gara gaur gure hitzarmenen defentsan kalera atera garenok, sektore guztietako langileak, enpresako hitzarmena dutenak edo sektoreko hitzarmena dutenak, azkeneko lan erreforma guztien kontrako erasoa delako eta denok elkarrekin gure hitzarmenaren defentsan borrokatzen jarraituko dugulako, orain arte egin dugun bezala eta uztailaren 7a pasata egiten jarraituko dugun bezala. Negoziazio kolektiborako eskubidea dago jokoan, gure esparruan negoziatzeko aukera izango dugun edo ez dago arriskuan.

Zorionak metaleko langile guztiei aste honetan zuen enpresak gelditu dituzuelako eta kalera atera zaretelako. Zorionak, eta Adegik, Seak eta Cebek-ek gogoan har dezatela, baita Confebaskek ere, borrokak jarraitu egiten duelako!

Gure eremuan lortutako hitzarmenek, lan-baldintza eta bizi-kalitate hobeagoa edukitzeko aukera eman digute eta, patronalek mehatxuka ibili arren eta lan erreformak eskaini dizkion aukerei atxikitu arren, hauek defendatzen jarraituko ditugu.

Gure hitzarmen probintzialak defendatzen jarraituko dugu sektoreko langile guztien legezko estaldura direlako. Gure produkzio sistemaren zati handi bat, enpresa mailako negoziazio mota bat egiteko aukerarik ez duten enpresa txiki eta ertainek osatzen dutela kontuan izan behar dugu

Gainera, gure hitzarmen probintzialak gutxieneko erreferentzia bat dira, guztien oinarri bat, enpresetan hobetu daitekeena. Erreferentziazko hitzarmen probintziala existituko ez balitz, enpresetako hitzarmenetan azaltzen diren lan-baldintzak, lehenago edo beranduago, kaltetu egingo lirateke.

Erreformaren helburua, negoziazioa enpresa-eremura eramatea da. Negoziazioa soilik enpresa eremura eramateak, patronalaren asmoari erantzuten dio: langile klasea banatzearena eta ahultzearena.

Bi negoziazio eremu hauek osagarriak dira eta, erreformari aurre egin nahi badiogu, biak defendatu behar ditugu.

Baina ez gaude negoziazio eremuei buruz bakarrik hitz egiten. Gure lan-baldintzak hobetzeko borrokatzen jarraitzea ezinbestekoa da. Egia da, sektore bakoitzeko errealitatea zein den kontuan izan behar dela, baina hemen gauden guztiok gutxieneko elementu batzuk konpartitzen ditugu:

- KPI-ko soldata igoerak edo KPI-ra lotuta dagoen erreferentzia. Langile klasea pobretzeko asmoa dagoen momentu honetan, soldata duin batengatik borrokatzea inoiz baino beharrezkoagoa da.

- Lan-erreforma geldiarazten duten klausulak: ultraaktibitatea mugatzen duten eta ez aplikazioen kontra egiten duten formulak proposatzea. Hau da, negoziazio kolektiboa eta gure hitzarmenak babesten dituzten formulak

Azkeneko lan-erreformak suposatzen duen erasoaren aurrean gure hitzarmenak defendatzeak oinarrizko ekintzak behar ditu, negoziazio kolektiboaren defentsan, negoziazio eremu guztiak kontuan hartzen dituena, gutxiengo batzuk ziurtatzen dituena eta borrokan eta mobilizazioan oinarritzen dena. Hau da Patronalaren blokeoari aurre egiteko modu bakarra.

Zentzuz jokatzen ez badute, gure hitzarmena eta bere edukiak mantentzeko negoziatzeko prest ez badaude, hemen gauden sindikatuek borrokatzen eta mobilizatzen jarraituko dugu gure hitzarmenak babesteko eta, era berean, gure lan-baldintzak, gure enplegua eta gure etorkizuna defendatzeko.

Confebaskek. Adegik, Cebek, Seak eta gainontzeko patronalek gure mezua arretaz entzun dezatela:
EZ DIEGU GURE LAN BALDINTZEI UKO EGINGO!

GURE HITZARMENAK DEFENDATZEN JARRAITUKO DITUGU, ORAIN ETA UZTAILAREN 7A PASATA!

...irakurrri