HERRIALDEKO HITZAMENAren DEFENTSA

Metalgintzako hitzarmena defenda dezagun.

EUSKAL PRESOAK KALERA!

Euskal presoak lantokietara!.

PENTSIO PUBLIKO DUINAK

Euskal pentsio sistema publikoa orain. 1080 euro gutxieneko pentsioa.

LAN DUINA BIZI DUINA

Lan eta bizitza duinabermatuko digun hiri duin batean biziteko eskubideadugu.Langileok eskubide guztien jabe!.

LANGILEOK EUSKAL ERREPUBLIKA

Herriak du hitza eta erabakia.

24 feb 2015

Troikaren eta TTIParen kontrako elkarretaratzea ostegunean Bilbon

b_345_489_16777215_0___materiala_argazkiak_euskalHerria_TTIPEZ_15_02_24_troikaKanpora.png
Euskal Herrian TTIPari EZ! kanpainak, Jyriki Katainen Troikaren kolaboratzailearen bisitaren aurrean kontzentrazioa deitu du datorren ostegunerako, hilak 26, Bilbon. “TROIKA KANPORA! ¡No al TTIP! ¡No al Plan Juncker! lelopean Euskalduna Jauregiaren burutuko da mobilizazioa goizeko 11:00etatik aurrera.
 

19 feb 2015

[Bir]pentsatzen: eraldaketa sozialerako sindikalgintza berria

birpentsatzenjaardunaldiak.jpg

Ipar Hegoa Fundazioak "[Bir]pentsatzen: eraldaketa sozialerako sindikalgintza berria" lelopean jardunaldiak antolatu ditu martxoaren 5, 6 eta Apirilaren 25erako Donostian.


Testuinguru sozial eta ekonomikoa azken hamarkadan etengabean aldatuz joan da. Zentzu honetan, sindikatuen egiturak, funtzioak eta praktikak sortzen ari diren errealitate guzti hauei begira egokitu behar direlakoan antolatu dira jardunaldiak, hausnarketarako espazio bat sortzeko, hain zuzen ere. Horretarako Euskal Herritik zein kanpotik etorritako hizlari andana egongo da.

Informazio gehiago: birpentsatzen.eus

Izena eman eta parte hartu.

12 feb 2015

Protesta de Ernai y LAB por la situación de precariedad laboral juvenil

Lab_ernai 
 
Representantes de ambas organizaciones se han concentrado primero en el Boulevard, frente al comercio Ale Hop, y después en el centro comercial San Martín, ante la Fnac, para denunciar la política laboral que, aseguran, aplican ambas empresas.

La representante de LAB Alaitz Jauregui ha señalado que estos dos comercios son «representativos» por su dimensión, pero que como ellos hay más y ha explicado que a partir de este momento celebrarán concentraciones similares ante otros establecimientos en Bilbo, Gasteiz e Iruñea.

El portavoz de Ernai, Mikel Button, por su parte, ha recordado que esta organización y el sindicato LAB hicieron pública recientemente una guía sobre los derechos laborales de los jóvenes.

El objetivo de estas movilizaciones es tanto reivindicar mejoras laborales como informar a los jóvenes de sus derechos y enfatizar en la necesidad de «organizarse y luchar» contra un «sistema capitalista que sólo busca mano de obra barata».

“Aldaketa soziala orain, ¡tenemos alternativas!” manifestazioak martxoaren 14ean Bilbo eta Iruñean

m14.jpg Euskal Herriko eskubide sozialen karta osatzen dugun eragileok mobilizazioak iragarri ditugu datorren martxoaren 14rako Bilbo eta Iruñean "Aldaketa soziala orain! ¡Tenemos alternativas!" lelopean. Euskal Herriko instituzioei gure oihua, aldarrikapenak, aldaketa sozialaren eta gure herriaren eskubide sozialak bermatzeko botere demokratikoaren eskaera helarazi behar diegu. Bide horretan ere 16 aldarrikapen biltzen dituen programa soziala aurkeztu dugu gaur.

Prentsaurrekoaren edukiak

«Hemen gaudenok, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartaren ordezkariak, zuekin partekatu nahi ditugu egungo egoera sozioekonomikoaren inguruko iritzia eta berau gainditzeko proposatzen ditugun ekimenak.

Bere garaian pertsona ugari eta 100 erakundetik gora elkartu eta egoera sozial bidegabearen aurrean ekiteko izan genituen arrazoiek bere horretan jarraitzen dute. Gaur egun botere politiko eta ekonomikoek eskaintzen digutena ikusita oso argi dago egoera ez dela aldatu. Nahikoa da indarrean dauden botere politiko eta ekonomikoetatik eskaintzen digutena. Eskubide sozialak bertan behera, herritar gehienen pobretzea eta prekarizazioa, pribatizazio etengabeak, zerbitzu publiko eta ondasun komunen aurkako erasoak, gure bizitza eta ingurumenarekiko multinazionalen diru-gosea, desberdintasuna handitzen, demokrazian bizitzeko eta gehiengo sozialaren alde erabakitzeko burujabetza izateko aukerarik gabe. Bai, arrazoiek bere horretan jarraitzen dute eta, horregatik, elkarrekin erantzuteko beharra eta premia. Elkartasunetik, errotik aldatu nahi dugu egoera. Ez dago bestelako alternatibarik, guztiok duintasunez bizitzeko moduko Euskal Herria nahi badugu.

Horregatik, aliantza sozial eta sindikala saretzen hasi ginen bere egunean. Saretu, prozesu soziala jorratzeko, ahalik eta pertsona gehien elkartzeko amoz, eraso neoliberalari aurre egin eta alternatiba izateko ausardiaz. Hasiera baten, adostu genuen Euskal Herrian nahi dugun bermedun eskubide sozialen marko komuna. Aldaketa sakonak behar dituen markoa eta injustizia, zapaldutako eskubide sozial eta laboralak, diskriminazioak eta eguneroko zapalkuntzei erantzuteko benetako erabakitzeko-gaitasuna izan ahal duena. Hori guztia Madrildik, Bruselatik, eta orain TTIParekin, Wall Streetetik erabakitzeko eta alternatiba eraikitzeko aukera ukatzen digutenen aurka.

Errealitate berria eraikitzeko ezinbestekoa deritzogu partekatu eta zabaltzeari, Euskal Herriko herri eta auzoetan herriak ukatzen dituzten ordena neoliberalaren mehatxu eta erasoen aurka borrokatzen ari diren pertsona, sektore eta proiektu guztiek parte har dezaten. Mobilizazioa behar-beharrezkoa baita.

Horregatik dei egiten diogu herritar orori datorren martxoaren 14an Bilbon eta Iruñean “Aldaketa soziala orain, tenemos alternativas” lelopean izango diren manifestazioetan parte har dezan. Mobilizazio honekin hasiera ematen diogu dinamika publikoari, iraunkorrari, Euskal Herriko instituzioei gure oihua, aldarrikapenak, aldaketa sozialaren eta gure herriaren eskubide sozialak bermatzeko botere demokratikoaren eskaera helarazteko. Horretarako programa soziala aurkezten dizuegu.

Programa sozial hau Kartaren zoru sozial komunean oinarrituta dago eta politikaren lehentasunak aldatzeko bitartekoa da.
Esparru hauetan oinarritzen diren 16 aldarrikapen biltzen ditu:
▪ Aberastasuna, enplegua eta lan guztien birbanaketa.

▪ Eskubide sozialak guztiontzat.

▪ Zerbitzu publikoen unibertsaltasuna.

▪ Alor publikoaren lidergoa.

▪ Politika ekonomikoaren eraginkortasun sozial eta ingurumenaren aldetikoa.

▪ Emakume eta gizonen arteko parekidetasuna.

▪ Bazterkeria guztien aurkako etengabeko borroka (jatorria, aukera sexuala, aniztasun funtzionala…)

Programa sozial honekin Hego Euskal Herriko instituzioak interpelatuko ditugu honetan oinarritutako konpromisoak har ditzaten.

Horregatik, deialdi berezia egiten dugu martxoaren 14an Bilbon eta Iruñean borroka oro egon dadin, justizia handiagoaren aldeko gure auzo eta herrietako bihotz-taupadak erakusteko, patriarkatuari aurre egiten diogunoi, osasuna, hezkuntza eta gizarte ongizatea negoziatzeari aurka egiten diogunoi, adineko eta pentsionista errebeldeei, etxebizitza eskubidea aldarrikatzen dugunoi, esplotazioa eta prekarietatea jasaten diogunoi, giza-laguntza duinak etengabe erreklamatzen ditugunoi, kalitateko enpleguaren banaketa exijitzen dugunoi, etorkizuna lapurtu nahi diguten gazteoi, jatorriarekiko bazterketaren aurka ari garenoi, euskara hizkuntza bizia izan dadin nahi dugunoi…

Martxoaren 14an “Aldaketa soziala orain, ¡tenemos alternativas!” lemapean egingo diren manifestazioak 17:00etan hasiko dira, Bilbon, Jesusen Bihotzetik eta 17:30ean Iruñean, Antoniutti Parketik.

Martxoaren 14a izan dadila gure aldarrikapen, pankarta eta kartelen erakuslekua, mosaikoa. Erakus dezagun horien guztien alde elkarrekin lan egiteko ausardia.

Euskal Herrian bizi garenok egitasmo ekonomiko eta sozial berria eraiki nahi dugu, eredu zuzen eta solidarioa, inolako ezarpen eta interferentziarik gabe. Mobilizazio, eraikuntza, aldarrikapen eta alternatiben garaia da. Aldaketa soziala nahi dugu eta berau lortzeko botere burujabea.»

«Soldatak igotzeko momentua da, sortzen den aberastasuna egokiago banatuz»

Gaur medioen aurrean izan dira Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari Nagusia eta Garbiñe Aranburu, Negoziazio kolektiboko eta Ekintza Sindikaleko Idazkaria soldaten kontrako azken erasoaren aurrean LABek egiten den irakurketa plazaratu eta martxan jarriko duen estrategiaren berri emateko.

soldatak.jpg
 


Lehenik eta behin, Patronalaren hitzak gezurtatuz, soldatak “jeitsi” egin direla azpimarratu du Etxaidek, bai sektore publikoan eta baita sektore pribatuan ere. Patronalak esku artean dituen tresna guztiak erabili ditu soldaten kontra egiteko: kaleratzeak, soldatak izoztea, gaurkotu gabe utzi dituzte hitzarmenak, denbora osoko kontratuak kontratu partzialekin ordezkatzea, lanaldiak luzatzea… Guzti honen ondorioz gero eta diru gutxiago dago herritarren esku.
Etxaideren hitzetan egoera honen atzean “erabaki politiko injustoak” daude. Are gehiago erabaki “txarra” dela deritzo, honela ez baitira ari ekonomiak behar dituen konponbideak eraikitzen. Alderantziz “soldatak igotzeko momentua da”, horregatik soldaten eta enpleguaren defentsa lehen mailako borroka izango dira LABentzat. Lantokietan borroka egongo du, baina bide judiziala ere jorratuko du, soldatak murrizteko oinarri judizialik ez dagoelako.
 

20 ene 2015

Euskal langileok konponbidearen alde irten gara gaur kalera

Asteleheneko operazio polizialaren aurrean ELA, LAB, ESK, STEE-EILAS, EHNE, Hiru, CGT eta CNT sindikatuok deituta euskal langileok Euskal Herriko hiriburuetan elkarretaratzeak egin ditugu "Langilok konponbidearen alde" goiburupean.

b_345_457_16777215_0___materiala_argazkiak_euskalHerria_errepresioa_15_01_16_langileokKonponbidea.png


Bilboko elkarretaratzean Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusiak konponbide eta irtenbidearen aldeko mezua luzatu eta estatuak jartzen dituen oztopei aurre egiteko bihar Donostian burutuko den manifestazioan parte hartzeko deia luzatu du.

Mobilizazioak Donostiako Alderdi Ederren, Gasteizko Virgen Blanca Plazan, Iruñeako Udal plazan eta Bilboko Udaleko atarian izan dira.

Ipar Euskal Herria
Ordu berean LABek elgarretaratzea egin du BAIONAn Herriko Etxearen aurrean.

12 ene 2015

LAB piensa que la Guardia Civil busca el dinero de la movilización del sábado


LAB piensa que la Guardia Civil busca el dinero de la movilización del sábado
La secretaria general de LAB, Ainhoa Etxaide, ha afirmado que el registro que se está llevando a cabo en la sede del sindicato se debe a que la Guardia Civil querría hacerse con el dinero de la movilización que recorrió las calles de Bilbo por los derechos de los presos políticos vascos.
naiz|Bilbo|2015/01/12|Iruzkin 1
Lab
Imagen difundida en las redes sociales del registro en la sede de LAB, donde al parecer requisan el dinero donado por los manifestantes el sábado pasado. 
 
LAB ha advertido que el registro que se está llevando a cabo en su sede en el marco de las detenciones contra 12 abogados y otros cuatro ciudadanos vascos se debe a que la Guardia Civil pretendería hacerse con el dinero de la movilización del sábado donde se reclamaron los derechos humanos de los presos políticos vascos.

La secretaria general del sindicato, Ainhoa Etxaide, ha recordado que se trató de una movilización «totalmente legal», por lo que ha considerado la redada como «un atropello a la libertad de organización». Remarcando que desconocen lo que está sucediendo en el interior, Etxaide se ha mostrado convencida de que esta es la motivación del registro, debido a que aquí se guardaba el dinero hasta hoy por la mañana, cuando abrían los bancos.

Etxaide ha recordado que el dinero fue dado voluntariamente por los participantes «mostrando una forma de solidaridad económica totalmente necesaria para poder hacer frente a los gastos de la dispersión». Por ello, ha rechazado este intento de «criminalizar la solidaridad». Finalmente ha subrayado que «es una forma de criminalizar organizaciones que asumen compromisos».

ELKARTASUNA EZ DA DELITUA!!


Ainhoa Etxaide: «Esta operación responde a la movilización del sábado»

80.000 pertsonek bat egin zuten larunbatean Sarek euskal preso, iheslari eta deportatuen giza eskubideen alde Bilbon deitutako mobilizazioarekin.80.000 pertsonek bat egin zuten larunbatean Sarek euskal preso, iheslari eta deportatuen giza eskubideen alde Bilbon deitutako mobilizazioarekin.
Ainhoa Etxaide, secretaria general de LAB, ha declarado que la operación policial iniciada por el Gobierno Español es un ataque directo a la respuesta dada por la ciudadanía el pasado sábado en Bilbo a favor de los derechos de los presos y presas vascas. En lo que se refiere al registro de la sede de Bilbao,  y tras recordar que desde que se iniciase el proceso es la tercera vez que las fuerzas del estado irrunpen en diferentes sedes del sindicaro, Etxaide ha remarcado que es un ataque directo a las libertades de LAB. Un ataque directo a las libertades de una organización sindical y política legal que no tiene nada que esconder.

Ante estos ataques Etxaide ha llamado a la ciudadania vasca, así como a agentes e instituciones vascas, a que trabajemos juntos para de una vez por todas lleguemos a acuerdos que nos lleven a un escenario democrático.

 Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusiaren adierazpenak  Declaraciones de Ainhoa Etxaide, secretaria general de LAB
80.000 pertsonek bat egin zuten larunbatean Sarek euskal preso, iheslari eta deportatuen giza eskubideen alde Bilbon deitutako mobilizazioarekin.80.000 pertsonek bat egin zuten larunbatean Sarek euskal preso, iheslari eta deportatuen giza eskubideen alde Bilbon deitutako mobilizazioarekin.
Ainhoa Etxaide, secretaria general de LAB, ha declarado que la operación policial iniciada por el Gobierno Español es un ataque directo a la respuesta dada por la ciudadanía el pasado sábado en Bilbo a favor de los derechos de los presos y presas vascas. En lo que se refiere al registro de la sede de Bilbao,  y tras recordar que desde que se iniciase el proceso es la tercera vez que las fuerzas del estado irrunpen en diferentes sedes del sindicaro, Etxaide ha remarcado que es un ataque directo a las libertades de LAB. Un ataque directo a las libertades de una organización sindical y política legal que no tiene nada que esconder.

Ante estos ataques Etxaide ha llamado a la ciudadania vasca, así como a agentes e instituciones vascas, a que trabajemos juntos para de una vez por todas lleguemos a acuerdos que nos lleven a un escenario democrático.

11 dic 2014

Patronalaren proposamena: «Lan gehiago egin eta soldatak murriztu»



Este es el nuevo modelo de relaciones laborales y participación que propone la patronal.


7 dic 2014

Etxaide: «Beti izan gara eta izango gara sindikatu soziopolitikoak»


bilbo.jpg
LAB eta ELA Confebasken aurrean azaldu gara gaur gu ilegalizatzeko erakutsitako asmoak salatzera. Confebaskek ELA eta LAB jokoz kanpo nahi gaitu. Bilatzen duten pobrezia eta prekarietatearen garai berrian borrokarik ez egotea funtsezkoa da haientzat, baina ez dute lortuko, ez diegu utzuki. Zilegitasuna Euskal Herriko langileek ematen digute. Egiten dugun sindikalgintza ereduaren indarra eta babesa euskal langileek erabakitzen dute.



Gaur Confebask patronalaren aurrera atera gara LAB eta ELA legez kanpo uzteko erakutsitako asmoak salatzera. Confebask-ek Bilbon duen egoitzaren aurrean mobilizatu gara “Confebask nos quiere ilegalizar. Askatasun sindikalaren alde” lelopean. Elkarretaratzean Ainhoa Etxaide eta Adolfo Muñoz "Txiki"k hartu dute hitza.

b_345_208_16777215_0___materiala_argazkiak_ekintzaSindikala_jazarpenSindikala_14_12_05_pankarta.png


AINHOA ETXAIDEren interbentzioaren audioa


Etxaidek bere interbentzioaren hasieran sindikatu izatearen harrotasuna azaltzearekin batera sindikatuon papera aldarrikatu du. “200.000 langabetutik gora daudenean (...), gazteak kanpora joatera behartuak daudenean (...) edota emakumeoi miseriazko soldaten truke lan egitera behartzen gaituztenean...” sindikatuon lana erabakiorra da Etxaideren hitzetan.

Sindikatu baten egitekoa langileak defendatzea eta langileei borrokatzeko tresnak ematea dela esan du eta Confebasken asmoen atzean hori deusestea badago eta bide horretan LAB eta ELA traba kontsideratzen baditu “pozten gera. Hori da gure asmoa” esan du.

Confebasken asmoen aurrean Jaurlaritzaren eta CCOO eta UGT sindikatuen jarraren salatu du Etxaidek, zeinak “Confebaskek ELA eta LAB jokoz" uzteko nahiaren aurrean babesa eman dioten gehiengo sindikala alde batera utziz mahaia osatu izanak argi uzten du hori.

b_345_173_16777215_0___materiala_argazkiak_ekintzaSindikala_jazarpenSindikala_14_12_05_ainhoa.png


“Bidea ankerra bada, okerragoa da helburua” Etxaiderentzat, egiten ari diren politika antisozialen aplikazioa erraztuz Europako gobernuek egin dutena babesten dute. Bide horretan kokatu du lehenengo Madrilen eta gero gure eremuan atzo eman zuten urratsa: “azken 6 urteetan egin dutena ontzat ematea eta hartutako bidea sendotzeko paktuak egiteari ekitea”. 

“Iruzurra”. Honela kalifikatu du LABeko idazkari nagusiak Jaurlaritza, Confebask eta CCOO eta UGT sindikatuen arteko bilera, “gezurra da bertan erabakirik hartuko denik. Ezer berririk ez behintzat politika instituzionaletatik kanpo”. 

“Kutxanbaken pribatizazioak bezalaxe, honetan ere gidoi bat idatzi dute eta txintxo ari da bakoitza bere papera betetzen” LABeko idazkariaren esanetan, “orain krisiari amaiera eman behar zaiola erabaki dute eta azken atala antzeztea erabaki dute”. 

Omen fase berria irekitzen dela diote, ontzat ematen da egin diren erreformak eta murrizketak (hori da CCOO eta UGTk atzo madrilen eta hemen egindakoa) eta garai berria gatazkarik gabekoa nahi dute eta logika horretan kokatu du Etxaidek Confebasken eskakizuna. 

Krisiaren kudeaketan “ez dugula parte hartu” adierazi du eta “sekula ez dugula krisi honetan gertatutakoa ontzat emango” ere, “bere ondorien gainean itunak eraikiz”. “Eskubideen basamortu bat utzi du krisiak” eta sindikatuon erronka eskubide berreskuratzean eta bizi baldintzak duinak ziurtatzea ekarriko duen prozesu sozialaren suspertzean kokatu ditu LABeko idazkari nagusiak.

b_345_208_16777215_0___materiala_argazkiak_ekintzaSindikala_jazarpenSindikala_14_12_05_askatasunSindikala.png


Etxaiderentzat LAB eta ELA sindikatuei zilegitasuna eta egiten duten sindikalgintza ereduari indarra eta babesa Euskal Herriko langileek ematen diote. Eta bide horri jarraituz aldarrikapen batekin amaitu du bere interbentzioa: “Beti izan gara eta izango gara sindikatu soziopolitikoak. Helburu oso argia dugu: politika eta ekonomia herritarron zerbitzura jartzea”.
  

3 dic 2014

HAUTESKUNDE SINDIKALAK

TEKNIKOAK      BOZKAK      DELEGATUAK

LAB                                 66                              4
ELA                                 65                              3
NULOAK                        10   
TXURIAK                        12   


ESPEZIALISTAK    BOZKAK         DELEGATUAK

LAB                                133                            4
ELA                                154                            5
CCOO                              28                            1
NULOAK                            6
TXURIAK                            9 



Jarraitu dezagun lanean eta eskerrikasko bozketetan parte hartu duzuen guztioi!!

19 nov 2014

Pobreziari muga jarriz, eraldaketa soziala gauzatu!

Miloika pertsona gara munduan, prekarietate, pobrezia eta miseria egoeretan bizi garenak. Elite ekonomiko eta politikoek herritar sektore zabalen aurkako menderatze eta esplotazioaren ondorioz, munduan zein euskal herrian ere, pobrezia eta prekarietatea areagotuz doaz langile klasearen eta herritar sektoreen artean. Datuak eskandalugarriak dira, 4 estatu batuarrek elkarrekin, 600.000 miloi biztanletik gora dituzten 42 estaturen BPGa baino ondasun haundiagoa dute. 1960an munduan, pertsona aberats 1 zegoen beste 30 pobre ziren bitartean; egun, portzentai hori, 1-80koa da, 1.200 miloi pertsonek elikadura gabeziak dituzte eta 2.200 miloik eraren bateko pobrezia pairatzen dute.
 
Herrialde txiroen kopurua haunditu egin dela diote gizateriaren garapenaren inguruko azterketek. Beraien kokapena eta bestelako desabantailez gain, duten egitura ekonomiko, politiko eta sozialek, FMIak, Banku mundialak edota Europear banku zentralak diseinatutako garapenerako erronkak gainditzerik ez dute izan. Egoera hau ez da soilik garatu gabeko herrialdeetara mugatzen..., Europar Batasunean, langileak pobre potentzialtzat gaituzte, honela ulertzen delarik 80 miloi pertsona baino gehiago pobrezia mugaren azpitik bizitzea, eta euskal herrian 900.000 pertsona baino gehiago muga horren azpitik egotea, hau da 3tik 1!
 
Jendartearen dualizazioa izugarria da. Beren burua egoera honetan ikusten ez zuten pertsonek, karitate eta ongintza zerbitzuetara jo behar izan dute. Instituzioak elite ekonomikoen aldeko lanetan lanpetuta bait daude. Kapitalismoak eragiten ari den pobretze prozesuaren ondorioz, gero eta gehiago gara ezegonkortasuna, behin -behinekotasuna eta inolako babesik gabe aurkitzen garen sektore sozialak. Ematen ari diren etengabeko eskubide sozial eta laboralen murrizketen ondorioz, krisialdi egoera gaindituta ere, prekarizazio prozesuak eta esplotazioak, bere horretan jarraituko du. Ofentsiba beldurgarri hau lege kolpez eta era koordinatuan Euskal herriko elite politiko eta ekonomikoak zuzendua izan da. Gobernuko eskuin alderdiak (PNV,UPN,UMP) PSOE, IU, PSN eta PSFren laguntzari esker: Lurzoruaren legea, etxebizitza planak, PFEZaren erreformak, sozietateen gaineko zergaren jaitsierak, bazterketa sozialen aurkako balizko legedia, lan erreforma jarraituak, eskandalugarriak diren pribatizazioak, jendartearentzako estrategikoak eta berebiziko garrantzia duten osasuna, hezkuntza edota beharrizan bereziak dituzten pertsonei dagozkienak alegia, zenbait alkatek egindako adierazpen eta jarrera arrazistak… Guzti hauek, errenten kontzentrazioa ahalbideratzen ari diren neurriak dira, herritar sektoreen bizi prekarizaioa eraginez.
Egunez egun Euskal Herrian biderkatzen ari diren pobrezia eta prekarietate egoerak ekiditu nahi baditugu, gure eskubideak progresiboki urratu eta murrizten dituen sistema sozialarekin bukatu beharra dugu. Esplotazio harremanak gaindituko dituen sistema politiko eta sozial berri baten aldeko pausuak emanez. Bide honetan, kapitalaren ofentsibaren aurrean Euskal herriak bere biziraupena eta etorkizuna zihurtatu ditzan, gure ustetan nahita-nahiezkoak diren 4 ideia garatu eta sakondu beharko liratezke; Ordu gutxiago lan egitea guztiok lana eduki dezagun honela arlo pribatuan ere lana banatuz; pertsonen eta herrien gain eragiten dugun esplotaziarekin bukatzea naturarekiko oreka bilatuz; eragile sozial eta sindikalek duten pisua haunditzea, arlo pribatuaren aurrean komuna denaren pisua haunditzearekin batera; eta premiazkoa da langile klasearen zerbitzura egongo den eredu ekonomiko bat eraikitze bidean pausuak ematea.
Esplotatutako herriak eta zapaldutako nazioak gero eta estutuagoak gaude estatu, europa zein mundu mailako kapitalismoaren mesedetan, eta Euskal herria, honen adibide dugu (kupoak, hitzarmenak, sindikatuen lanaren aurkako erasoak, eskubide sozialen murrizketak, negozio pribatuak loditzeko ondasun publikoen lapurretak, ,AHT, superportuak, errauskailuak, mespretxuak herritar borondateari, atxiloketak, presentzia poliziala, debekuak,...) Kapitalaren ofentsiba izugarria da, baina inolaz ere geldiezina. Gure lan eta gizarte eskubideen aldeko borrokan nahita nahiezkoa da langile klasearen antolakuntza. Momentu hauetan militantzia sozialak berebiziko garrantzia hartzen du. Herritar antolakundeek zein eragile sozialek, argi dugu borrokak merezi duela; esplotatuak eta irainduak garen milaka langilek, migrantek, gaztek, emakumek, zein pentsionistek, kontzienteki borrokan jarraituz pairatzen ari garen basakeriaren aurrean.
Iraultza sozialak, ez dituzte norbanakoek egiten; nahiz eta hauek ospetsuak, disdira haundikoak zein heroikoak izan. Iraultza sozialak masa herritarrek egiten dituzte. Egungo komunaren gaineko espoliazioaren aurrean, publikoaren pribatizazioaren aurrean, gure bizitzako arlo guztien merkantilizazioaren aurrean, saldu nahi diguten baina herritarron gehiengoaren aurkako gerra ezkutua baino ez dan bake sozialaren aurrean, beldurra eta babesik ezaren aurrean, kapitalaren biolentziaren aurrean, aurre egin behar diegu; elkartasun sareak indartu behar ditugu. Indarra dugulako eta baita alternatibak ere. Arrazoi honengaitik, urriaren 17ak ez du etsipenerako eguna izan behar. Inflekzio puntu bat baizik, indar metaketarako abiapuntua, bizi dugun egoeraren kontzientzia hartzeko mobilizazio eguna alegia. Eraldaketa sozialerako abiapuntua!
ESKUBIDE SOZIALEN ALDE BORROKATU!
PREKARIETATERI AURRE EGIN!
JENDARTEA ERALDATU!
Latxe Uranga eta Regina Maiztegi Elkartzenen izenean
Euskal Herrian 2014ko urriaren 15ean

Hacia la transformacion social, pongamos límite a la pobreza!

Somos millones las personas que subsistimos en nuestro planeta en condiciones de precariedad, de pobreza y de miseria. La explotación y dominación a la que nos someten las élites políticas y económicas a amplios sectores de la población provocan que tanto en el mundo como en Euskal Herria la pobreza y la precariedad avancen como consecuencia del sometimiento y la explotación que se ejerce contra las clases trabajadoras y los sectores populares. Los datos son escandalosos y obscenos, cuatro estadounidenses poseen juntos una fortuna superior a la del PIB de 42 estados con más de 600 millones de habitantes. En 1960 había en el mundo una persona rica por cada 30 pobres; hoy la proporción es de 1 a 80, aproximadamente 1.200 millones de personas al año sufren desnutrición y más de 2.200 millones sufren algún grado de pobreza.
 
Según los informes sobre desarrollo humano la lista de “países pobres” ha aumentado en los últimos años, principalmente porque su ubicación, su estructura económica, política, social y otras “desventajas” les impidieron superar los “retos de desarrollo” diseñados por el Fondo Monetario Internacional (FMI), el Banco Mundial (BM) o el Banco Central Europeo (BEC). Esta realidad no es exclusiva de países “no desarrollados”…, en la Unión Europea ya se considera a las personas trabajadoras como potencialmente pobres, así se entiende que más de 80 millones de personas estemos por debajo del Umbral de Pobreza, y en Euskal Herria seamos más de 900.000 personas las que no alcanzamos dicho Umbral, es decir ¡una de cada tres!
Nos encontramos ante a una gran dualización social, hasta el punto que, debido a que las instituciones parecen estar más ocupadas en agradar y beneficiar a las élites económicas que en responder a las necesidades de la población, personas que creían que no se encontraban en esta situación, han tenido que recurrir a la beneficencia o a la caridad. El capitalismo está produciendo un proceso de empobrecimiento en el que cada vez somos más los sectores sociales que nos encontramos en una situación de eventualidad, inestabilidad y desamparo, no ya sólo en época de crisis, que también, sino que debido al continuo recorte de derechos sociales y laborales, aun superada la crisis, el proceso de precarización y explotación persistirá. Esta ofensiva brutal, coordinada y llevada a cabo a golpe de Ley, ha sido dirigida por las élites económicas y políticas de Euskal Herria. La derecha en el gobierno (PNV, UPN, UMP) con la ayuda de PSOE, IU, PSN, PSF… están llevando a cabo este proceso en las diferentes instituciones de Euskal Herria: Leyes de Suelo, Planes de vivienda, reformas en el IRPF, bajadas del Impuesto de Sociedades, supuestas Leyes contra la exclusión, reformas y más reformas del mercado laboral, privatizaciones escandalosas y contra sectores estratégicos y de vital importancia para la población como son la sanidad, la educación, la atención a personas mayores o necesitadas, actitudes y declaraciones racistas por parte de diferentes alcaldes son toda una batería de medidas que están favoreciendo la concentración de rentas y la consecuente precarización de las condiciones vitales de amplios sectores de la población.
Si queremos atajar las situaciones de pobreza y precariedad que se multiplican en Euskal Herria es necesario acabar con el sistema social que de manera progresiva vulnera y merma nuestros derechos y dar pasos hacia un nuevo sistema social y político que supere las relaciones de explotación en las que se basa el actual. En este sentido, ante esta ofensiva del capital, para que Euskal Herria pueda sobrevivir como pueblo, para asegurar su pervivencia y su futuro vemos imprescindible desarrollar y profundizar cuatro ideas, que a nuestro entender son fundamentales. Trabajar menos horas para que todas las personas podamos trabajar y repartir así el trabajo en el ámbito reproductivo. Tender a la eliminación de la explotación que realizamos sobre las personas y los pueblos favoreciendo el equilibrio con la naturaleza. Aumentar el peso de las organizaciones sociales y sindicales, así como aumentar el peso de lo común frente a lo privado. La imperiosa necesidad de avanzar en la construcción de un modelo económico al servicio de la clase trabajadora y de la comunidad.
Los pueblos explotados y las naciones oprimidas estamos siendo exprimidos cada vez más en beneficio del capitalismo estatal, europeo y mundial y Euskal herria es prueba de ello (cupos, convenios, ataques al trabajo sindical, recorte de derechos sociales, robo de las arcas públicas para engordar negocios privados, TAV, Superpuestos, Incineradoras; desprecio a la voluntad popular, detenciones, presencia policial, prohibiciones,…) La ofensiva del capital es brutal, pero no imparable. Para luchar por nuestros derechos sociales y laborales, se impone la organización de la clase trabajadora. Es en estos momentos cuando mayor valor toma la militancia social. Las diferentes organizaciones populares y sociales somos consientes de que la lucha vale la pena; como lo sabemos miles de personas trabajadoras, migrantes, jóvenes, mujeres, pensionistas, vilipendiadas y explotadas todas nosotras, que actuamos conscientes, ante la barbarie que estamos padeciendo,
Las revoluciones sociales no las hacen los individuos, las personalidades, por muy brillantes o heroicas que ellas sean. Las revoluciones sociales las hacen las masas populares. Ante el expolio masivo de lo común y de lo público para privatizarlo, ante la mercantilización de todos los aspectos de nuestra vida, ante la paz social que pretenden volver a vendernos en estos momentos y que no es más que una guerra soterrada contra la inmensa mayoría de la población, ante el miedo y el desamparo, ante la violencia del capital tenemos que plantarle cara, tenemos que reforzar las redes de solidaridad. Porque tenemos fuerza y tenemos alternativas. Por esta razón consideramos que el 17 de octubre no ha de ser un día de resignación, ha de ser un punto de inflexión, un punto de partida en la acumulación de fuerzas, un día de movilización en la toma de conciencia de nuestra situación, un punto de partida en la transformación social.
 
¡LUCHA POR TUS DERECHOS SOCIALES!
¡HAZ FRENTE A LA PRECARIEDAD!
¡TRANSFORMA LA SOCIEDAD!
 
Latxe Uranga y Regina Maiztegi en nombre de Elkartzen