Hoy, 28 de junio, los y las delegadas de LAB del Metal de Gipuzkoa hemos celebrado una asamblea en la sala Gurea de Villabona y, posteriormente, nos hemos bajo el lema “Hemen lan egin, hemen erabaki, metalgintzan prekarietateari Stop”. En esta asamblea, además de compartir con las y los delegados la situación actual del sector, hemos definido y aprobado las líneas de intervención del sindicato para el próximo curso, con el objetivo de fortalecer nuestra acción sindical.
Ante el proceso de precarización que está sufriendo el sector del metal, al igual que el resto de sectores, LAB ha decidido pasar a la ofensiva para recuperar los derechos robados. LAB ha tomado las siguientes decisiones hoy:
- Vamos a combatir la precariedad en cada empresa. Para ello, vamos a realizar planes específicos que recogan las reivindicaciones concretas de las y los trabajadores, con el objetivo de movilizarnos. Mediante la lucha vamos a lograr acuerdos que obliguen a los empresarios.
- Ante la estatalización de la negociación colectiva que busca la patronal, queremos rescatar la negociación colectiva. Es necesario un marco propio de relaciones laborales. ¡Aquí trabajamos, aquí decidimos!. Con este objetivo, vamos a poner en marcha diferentes dinámicas y movilizaciones.
- La precarización que están sufriendo las y los trabajadores tiene responsables, tanto empresariales como responsables políticos. A pesar que existe dinero de sobra, cada vez más trabajadoras y trabajadores son pobres mientras unos pocos son cada vez más ricos. Esto es inaceptable y vamos a seguir interpelando y denunciando a los mismos.
Prekarietatearen aurkako Borroka Asteari amaiera emango diogu gaur. Inposatu diguten eredu bidegabe eta jasanezi honi aurre egiteko modu bakarra mobilizazioa da eta horretan ari gara. Eskualdez eskualde langileok pairatzen dugun prekarietatea agerian utzi eta egoera honi aurre egiteko aldarrikapenak plazaratu ditugu.
Konfrontazio garai berria irekitzera goaz egoerari buelta emateko. Baditugu alternatibak horretarako: lana eta aberastasuna banatzeko 1.200 euroko soldata eta 35 orduko lanastea aplikatuz, lan osasuna eta euskaraz lan egiteko eskubidea bermatuz eta neurri hauek emakume guztiengana iristeko neurriak hartuz egoera errotik alda daiteke.
Hau haisera baino ez da hau, bidea elkarrekin eginez egoera aldatuko dugu.
Prekarietatearen milaka aurpegia agerian jarriz, aldaketarako alternatibak aldarrikatu eta borrokatzera. Sektore feminizatuetako langileak, enpresa handi eta txikietakoak, azpikontratetan ari direnak eta sektore publikokoak, langabetuak, etxeko langileak, gazteak, emakumeak, migranteak... guztiok bat eginda. Zutabe bakoitzak aldarrikapen nagusi bat izango du, eta guztiak bilduko dituen goiburu nagusiak lanaren eta aberastasunaren banaketa eskatuko du, 1200 euroko gutxieneko soldata eta 35 orduak oinarri hartuta.
Mobilizazio anitza izango da eta dinamikoa. Ez geratu isilik. Ekarri zure aldarrikapena. Lau abiapuntu izango ditugu, herrialde bakoitzeko bat. Autobusek zuzenean dagokigun abiapuntura eramango gaituzte. Zubiarteko zutabea eta Udaletxeakoa izango dira ateratzen lehenak. Abandon eta Sagrado Corazonen zain izango dituzte beste biak. Guztiak plaza eliptikoan bat egin eta Euskadi plazara joko dute. Bertan izango da amaiera ekitaldia.
Jakin beharrekoak, motzean:-Autobusez joango gara Bilbora. Eman izena zure eskualdean. -17.30etarako bakoitza bere abiapuntuan izango da -Herrialde bakoitzak zutabe bat izango du. -Zutabe bakoitzeko kamiseta kolore bat dagokigu. Adi beraz! -Langile bakoitzeko aldarrikapen bat. Ekarri zurea
IBILBIDEA
ZUTABEAK
#bideakBatuz
BIDEOAK
DENOK AUTOBUSEAN Erosoagoa eta jasangarriagoa
Autobusez joango gara Bilbora. Eman izena zure eskualdean. LABeko egoitzak
Gaur, Gasteizko Parlamentuak, EAJ, PP eta UPyDren ezezko botoekin eta PSEren abstentzioarekin, ezetz esan dio 1.080 eurotako gutxieneko pentsio duina jaso ahal izateko osagarri proposamenari. Pentsionista ugarik euren bizi baldintzak hobetzeko osagarriaren proposamenari ezezkoa ematea akatsa dela uste dugu. Desberdintasun sozialak areagotzen dituen erabaki politikoa da. Gure ustez, gure herriak aurrean duen erronketako bat arrakala soziala murriztea izan beharko litzateke, gero eta handiagoa dena, aberastasunaren banaketa gero eta injustuagoaren ondorioz. Hori izan beharko litzateke politika eta instituzioek hartutako neurrien helburua eta ez kontrakoa, egiten ari direna hain zuzen. Politika hauen ondorio kaltegarriek bizitza baldintza duinetan garatzea zailtzen dute.
Ikusten dugun moduan, hau ez da erronka eta helburua EAJ, PP eta UPyDrentzat. EH Bilduk Gasteizko Parlamentuan egin duen proposamena baztertu dute. Eta honekin, berriz ere ezetz esaten diete Hego Euskal Herriko Pentsionisten Plataformei. Hauek duela hilabete batzuk Herri Ekimen Legegile bat aurkeztu zuten eta hauxe zen bertan jasotzen zen aldarrikapenetako bat.
Kontuan izan behar dugu pentsionistak direla Hego Euskal Herriko lau biztanletatik bat, eta portzentaia hau gorantz joango da biztanleria zahartuz doan heinean. EAEko pentsionisten %50ak baino gehiagok 1.080 euroen azpitik dauden pentsioak dituzte. Onartezina da soldata publiko altuak jasotzen dituzten eta etorkizunean pentsio itzelak izango dituzten horiek (lehendakariaren bizitza osorako pentsioa barne) 230.000 pertsonaren pentsioak hobetzeari ezetz esatea, horixe gertatuko bailitzateke proposamenak aurrera egin izan balu.
Pentsionistei bizi-baldintza duinak eskaintzeari ezezkoa ematen dioten bitartean, uko egiten diote enpresa eta aberastasun handien iruzur fiskalaren, paradisu fiskalen kontra egiteari eta egun ez dagoen ekitate fiskala lortzeari. Desberdintasun sozial honi egin behar zaio aurre. Aberastasunaren banaketa bidegabe eta insolidario honek oso pertsona gutxiri egiten dio mesede, eta baldintza oso prekarioetan lan egitera kondenatzen du gehiengoa.
Ez dago aitzakiarik. Beste behin, EAJ, PP eta UPyDren politika zaharkitua, baliabide ekonomiko beharrezko eta nahikoak izatea eskatzen duten milaka pentsiodunen eskubidearen kontra jartzen da. Horregatik, LABetik ezezko hau salatzen dugu, eta ezartzen diren politikak orain artekoen kontrako norabidean joatea eskatzen dugu, hau da, guztion artean sortzen dugun aberastasuna modu bidezkoan banatzea eta pertsona guztien bizitza baldintza duinetan garatu ahal dadin bermatuko duen norabidean.
Amaitzeko, LABetik dei egiten dugu Babes eta Segurantza Sozialeko Sistema Propioaren alde, Pentsionisten Plataformak egiten ari diren eskariak sinatzen jarraitzeko eta 1.080 eurotako Gutxieneko Pentsio Duinaren exijentzia babesteko, politikoek ezetz esan narren. Erakutsiko diegu asko garela bidezko aldarrikapen hauek babesten ditugun eta gaur Gasteizko Parlamentuan ikusi ditugun jarrera negargarriak salatzen ditugun milaka herritarrak.
Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusiaren interbentzioa atzo Donostiako Atano III pilotalekuan LABek egindako Delegatuen Batzar Nazionalean. "Egunon guztioi. Maiatzaren Lehenaren testuinguruan, datozen asteetan bultzatuko ditugun ekimenak aurkezteko elkartu gara gaur hemen. Gaurkoan ekintza sindikalaz hitz egingo dugu, luze eta zabal. Guretzat erabakigarriak diren beste gaiak begi bistatik galdu gabe, noski.
Gure bilakaera harro egoteko modukoa da. Sekulan baino jende gehiago gaude sindikatuko egituretan antolatuak. Agenda sozial indartsua dugu, presente gaude ekimen eta borroka sozial gehienetan, iniziatiba hartuz kasu askotan. Etxea oso txukun dugu, aurrekontuak garbi garbi, instituzioen beharrik ez sindikatua finantziatzeko eta apenas ditugu zorrak banketxeekin.
Baina ez gara inoiz izan zilborrari begira bizi den sindikatua. Langile klasearen interesak defendatzeko jaio ginen, hemen, Euskal Herrian. Eta ez dugu ipar orratza galduko. Egoera aldatu nahi dugu. Elite ekonomikoari boterea kendu nahi diogu, beharrezkoa delako gure bizi baldintzak hobetzeko eta ezinbestekoa delako burujabetza lortzeko.
Esan genuen udaberria berezia izango zela LABentzat; esan genuen prekarietatearen kontrako borroka sendotzeko eta zabaltzeko garaia zela eta horretara jarriko ginela. Ekintza sindikala berritu behar genuela esan genuen eta egin dugu.
LAB no se creó para mirarse al ombligo. Queremos transformar la realidad. Ser un obstáculo para los que nos roban y nos condenan a la precariedad sin escrúpulos. Queremos disputar el poder a la élite económica porque si no, no hay cambio social ni soberanía alguna.
¿Cómo hacerlo? Esa es la pregunta. Las alianzas ni son una opción más, ni son una condena. Son y serán determinantes para avanzar en nuestros objetivo. Sabemos que no vamos a conseguir una Euskal Herria basada en la justicia social de un día para otro. Será un camino largo y complicado; será fruto de un proceso político en el que LAB se implicará y asumirá compromisos, con la clase trabajadora para empezar y con el resto de los agentes implicados también.
Estas son cuestiones que conocemos. Pero si algo hemos aprendido los últimos tres o cuatro años es que nos han cambiado el campo de batalla de forma radical.
- No hay proceso de transformación si nos limitamos a utilizar las vías que ofrece el sistema. - - El poder económico cuenta con gobiernos a su medida que hacen y deshacen a su antojo. - - Cada vez son más los trabajadores y las trabajadoras que quedan excluidos de los ámbitos históricos del sindicalismo: fuera del mundo laboral, sin cobertura de la negociación colectiva, sin prestaciones ni acceso a los servicios públicos. - Debemos afrontar esta nueva realidad convirtiendo los centros de trabajo en espacios en el que se disputa el modelo social y laboral a la patronal.
Haciendo un sindicalismo desobediente y rebelde. Un sindicalismo comprometido con los procesos de cambio, que se sitúa en frente de la patronal. Diseñado desde y para la clase trabajadora: para los que están en el mercado laboral, para los que han sido expulsados, para las que no han accedido nunca, y para las que cuidan y sostienen este sistema y ni siquiera se les reconoce como trabajadoras.
Un sindicalismo que luche contra la precariedad, la exclusión y la pobreza. Porque no vamos a aceptar que nos condenen a la miseria. Y porque queremos solucionar los problemas de la sociedad. Queremos un sindicalismo para transformar el sistema, no para hacerlo más amable y más llevadero.
Eredu hau irauli eta berri bat eraiki nahi dugu. Badugu tresna, bagara tresna, sindikalismo independentistatik zapalkuntzarik gabeko Euskal Herriaren alde borrokatu nahi duen guztientzat.
Badugu inposatu diguten jokaleku berri honetarako eskaintza sindikala. Hau da aurtengo Maiatzaren Lehenean luzatu eta zabaldu nahi duguna. Pasa den urtean hartu genuen gure ekintza sindikala berritzeko konpromisoa, eta bete dugu. LABek egokitu du bere ekinbide sindikala borroka garai berria irekitzeko lan munduan, bai lantokietan, baita lantokietatik kanpo ere.
1200 euroko gutxieneko soldata, 35 orduko lanastea, emakumengana neurri hauek iristeko politika zehatzak, lanean gure osasuna ez galtzeko neurriak eta euskaraz lan egiteko eskubidea bermatzea. Bost urrats hauek ematen badira langileen egoera goitik behera aldatzen da. Borondate politiko kontua.
Ez diogu hitzarmenak borrokatzeari utziko. Zorionak papergintza hitzarmenaren alde borrokatu duzuenei! Ez diogu negoziazio kolektiboari uko egiten, kontrakoa. Erreformak lapurtu digun Negoziazio Kolektiborako eskubidea berreskuratu nahi dugu, eremu publikoan eta pribatuan. Baina hori ez da lortuko patronalarekin mahai baten bueltan. Lan erreforma gainditzeko bidea ez delako hitzarmenak sinatzea, lan eskubideen eta negoziazio kolektiboaren alde borrokatzea baizik. Esparruz esparru eta kolektibo guztiei zuzenduz. Ekintza sindikala indartzea, hori da bidea.
Patronalaren erosotasunarekin bukatu behar dugu, lan gatazkak piztuz, prekarietatea dagoen tokietan.
Planteamos cinco reivindicaciones y cinco ámbitos de actuación para acabar con la precariedad y transformar la realidad. Proponemos nuevas formas para organizar nuestra acción sindical y la capacidad que tiene este sindicato de rebelarse en contra de la precariedad.
Esa es nuestra propuesta para este Primero de Mayo. Una propuesta que vamos a hacer pública en toda una dinámica de acción sindical que culminará el 28 de mayo en las calles de Bilbao, diciendo que, efectivamente, aquí hay un país rebelde que no está dispuesto a resignarse ante la precariedad.
Ese es nuestro llamamiento para el Primero de Mayo que este año llega en una coyuntura política marcada por la disputa electoral. En junio habrá elecciones. Habrá elecciones, programas electorales y disputa electoral.
Nosotros y nosotras no vamos a participar en campaña, pero lo decimos sin ningún complejo: tenemos una agenda completa de movilizaciones porque queremos incidir en el debate político y condicionar el resultado. Tenemos tres razones para ello:
1. No todos los gobiernos son iguales y no nos vale cualquier gobierno. Que se lo pregunten a las personas que necesitan la Ayuda de Garantía de Ingresos en Gipuzkoa que el PNV va a suprimir gracias al PSE. Sinceramente, no creemos que se pueda transformar la sociedad desde las instituciones, ni creemos que instituciones subordinadas al poder económico y dependientes de Madrid nos vayan a hacer soberanos. Para transformar las políticas necesitamos gobiernos que asuman compromisos para ello. 2. No queremos promesas electorales ni programas con medidas que luego no se adoptan porque no hay margen institucional. Demandamos compromisos concretos con los agentes sociales y sindicales para avanzar en un proceso real de soberanía política y social. Los partidos políticos tienen que optar entre el proyecto del poder económico o el de la mayoría social trabajadora. Eso es lo que queremos que nos aclaren cuando se presentan a las elecciones.
3. Queremos instituciones vascas al servicio del cambio político y social. Para dar cobertura política a las demandas sociales. Para llevar la disputa de proyectos políticos a la agenda institucional.
4. Y qué decir de Confebask. El próximo día 18 presentará su nuevo modelo de relaciones laborales. Quiere un modelo donde los sindicatos no tengamos ningún papel. Quiere a las y los trabajadores sin ninguna capacidad de oponerse a sus pretensiones.
Tapia, la gran defensora de Arcelor, estará con Confebask. Pero haremos que el 23 de abril tenga que escuchar las reivindicaciones de las y los trabajadores que queremos empleo industrial.
No se puede hablar de estabilidad institucional ante todas y cada una de las demandas sociales, y decirnos que van a dar 37 millones a Confebask para seguir machacándonos a nosotros y nosotras.
Hablando de demandas sociales. No es cierto que seamos una sociedad desactivada. No estamos desmovilizados. Los agentes sociales y sindicales vascos estamos respondiendo a la situación.
Abordamos un nuevo Primero de Mayo con muchos frentes sociales abiertos, en lo social, en lo económico, en lo político. Euskal Herria es una país con capacidad de movilización:
- 15000 estudiantes movilizados. - La juventud construyéndose el futuro que les quieren robar. - Mas de 10.000 mujeres movilizadas. - Nuestros pensionistas organizados y organizadas, luchando por unas pensiones dignas.
Somos un pueblo vivo, activo. Somos un movimiento sindical y social que tenemos las cosas claras. Tenemos una alternativa para Euskal Herria. Hemos hecho un ejercicio de soberanía social y le hemos dicho al poder económico que no vamos a aceptar el modelo que nos han impuesto.
Hemos acordado cuáles son las medidas para transformar la política. Tenemos una agenda social importante. Tenemos un sindicalismo que ni está subordinada a las instituciones ni va a acatar a la patronal.
Confebask tiene un sueño: lograr un mercado laboral sin sindicatos. No hagamos trampas, esa es ya la realidad de una gran mayoría de trabajadores y trabajadoras. A ellas y ellos nos debemos. El sueño de la patronal es una Euskal Herria sin sindicatos, nuestro objetivo, ser su peor pesadilla.
Izan zaitezke euren amets gaiztoa.
Bihurtu dezagun LAB amets gaizto patronalarentzat!
“Langileok martxan, ¡actívate contra la precariedad!” lemapean egin du LABek aurtengo Delegatuen Asanblada Nazionala. Goizeko 10.30etan, Donostiako, Atano III pilotalekua beteta ekin diogu ekitaldiari. Elkartu garen delegatuok, 1.200etik gora, egindako lanari balioa eman eta aurrera begira jarri gara. Apirilak 28, Maiatzaren Lehena eta sindikatuak maiatzaren 28rako deitutako mobilizazio nazionala, dira hurrengo hitzordu garrantzitsuak.
Eszenan sartzen lehenak pilotari eta bertsolariak izan dira. Hauen eskutik etorri zaigu gaur egun langileok bizi dugun egoeraren argazkia, hau da, kapitala prekarietatea inposatu nahian eta gu, langileok, gure eskubideen defentsan borrokan.
Arritxu Iribar kazetari eta LABeko kideak gidatutako ekitaldia une hunkigarriz betea egon da. Presoen auzia konpontzeko dugun konpromisoan berretsi gara, heriotz istripuen ondorioz hildako langileak gogoratu ditugu eta jazarpen sindikala salatuz Bodalo, eta beren borrkagatik atxilotutakoak, askatzeko eskatu dugu.
LABen lana goraipatzeko tartea ere Izan da. Jorratutako ibilbidea irudikatzen duen bideoa proiektatu ostean, Ainhoa Etxaide, LABeko Idazkari Nagusiak, hartu du hitza. Egindako lanaren garrantzia azpimarratu eta aurrean ditugun erronkak aipatu ditu. “Ez da normala pobrezia eta prekarietatea zabaltzea eta ez dugu egoera hau normalizatzen utzi” adierazi du Etxaidek.
Delegatuen batzar honetan aurrera begira ere jarri gara. Hain zuzen ere, udaberriko agenda beteta datorkigu nahi eta behar dugun aldaketa eragiteko. Hamaika hitzordu jarri ditugu, apirilaren 28a, Maiatzaren Lehena eta Udaberriko Jauzi gisa izendatu dugun Maiatzak 28ko mobilizazioa eta ondotik etorriko den Borroka Astea.
Maiatzaren Lehen honetan indarrak batuz prekarietatearen kontra egingo dugu. LABen ustez lan mundua aldatu eta aldaketa soziala bultzatuz lortuko dugu prekarietatea eta pobreziarekin amaitzea. Hala erakutsiko dugu egun horretarako antolatu ditugun hitzordu ezberdinetan.
Maiatzaren 28an prekarietatearekin amaitzeko aldarrikapen argiak eta proposamen zehatzak plazaratuko ditugu. Ez gaude prest botere ekonomiko eta politikoek inposatu diguten eredua onartzeko eta hala adieraziko dugu Bilboko kaleetan.
Aldaketaren beharra nabarmena da, eta LABek badu alternatiba. Hauek irudikatuz, 28an lau aldarrikapen nagusirekin Bilboko erdigunea zeharkatuko dugu eta ekarri diguten panorama ilunari kolorea ezarriko diogu.
Maiatzaren 28an jauzi garrantzitsua emango dugu, baina bide luzea dugu oraindik jorratzeko. 28ko indar erakustadiari jarraipena emanez, maiatzaren 30tik 3ra bitarte, ekimen ugari burutuko ditu sindikatuak. Federazioek deitutako mobilizazio konfederaletan, nahiz eskualdez eskualde, mobilizatzeko hamaika aukera izango dira.
Ekitaldiaren ostean delegatuak manifestazioa burutu dugu Donostiako Easo plazaraino “Langileok martxan. Actívate por la precariedad” lelopean.
